MYMERINGE
MYMERING 1
Fariseër?
By die begin van die sinode is daar oor Fariseërs gepraat. Vanuit Matteus 5. Die Here Jesus laat daar duidelik hoor dat ons nie soos die Fariseërs en die skrifgeleerdes moet wees nie. As jy dit hoor moet jy mooi onderskei.
Is jy ʼn Fariseër as jy met liefde God se Woord naspreek en jouself en ander op die pa van God se Woord wil laat stap? In ons tyd word mense vinnig fariseërs genoem as hulle die Woord laat spreek teen die gees van die tyd in. Ons moet goed bedink dat die Here Jesus die fariseër negatief benader omdat hulle hul eie eer soek. Hulle staan en bid op die strate omdat hulle geëer wil word. Hulle soek hulleself pleks dat hulle dien. Hulle verag die gewone mense. Hulle voel meer as die gewone mense wat hulle verag. Dit is so in stryd met wat Christus ons in Markus 10:45 leer. Hy maak daar duidelik dat selfs Hy gekom het om te dien. Om Sy lewe as losprys vir ons te gee. Die Here Jesus en ook later Paulus kies as dit om die leer gaan vir die fariseër teenoor die Sadduseërs! Die ontken die bestaan van die engele en ‘n lewe na die dood. Vir die Sadduseërs sê die Here Jesus:
“Julle dwaal, omdat julle die Skrifte nie ken nie en ook nie die krag van God nie. Want in die opstanding trou hulle nie en word nie in die huwelik uitgegee nie, maar is soos engele van God in die hemel. En wat die opstanding van die dode betref – het julle nie die woord gelees wat tot julle deur God gespreek is nie: Ek is die God van Abraham en die God van Jakob? God is nie die ‘n God van dooies nie, maar van lewendes. En toe die skare dit hoor, was hulle verslae oor sy leer.” Matteus 22:29-33
Wat leer ons hier? Dat wie in liefde die duidelike Woord vorentoe bring nie ‘n Fariseër is nie. Dat dit juis roeping is om so saam volgens Gods se Woord te dink, te praat en te leef. Wie duidelik vanuit die Woord leer is nie ‘n Fariseër nie. Dit is ons roeping om dit te doen. Juis teen die tydgees in. Die Sadduseërs was die mense van die soek na mag en jou aanpas aan die gees van die tyd. Ons het besluite en ‘n teologie nodig wat buig in alles vir God se Woord. Om op daardie manier moedig in die wêreld te staan as Christus se kerk.
MYMERING II
Derde dag op die sinode van die GKSA in Potchefstroom. Onder die indruk van die Gees se werk hier. Ek was ook in 2003 hier. Hoe anders was dit toe. Toe was dit veral so dat 'n groot deel van de vergadering meer los van die Bijbel besluite wou neem. Nou was die soek veral om naby wat die Gees ons in die Bybel leer te kom en bly. Juis ook jong predikante sien 'n mens so praat en handel. Hoe bly is 'n mens dan dat jy sien dat nie uit traditonalisme vrou in die amp met groot meerderheid verwerp word. Vanuit liefde en ontsag vir die HERE en Sy Woord. Die HERE werk. Laat ons gebed steeds weer daarvoor wees. Ook in Nederland. Ook dankbaar vir al die werk van barmhartigheid wat in die samelewing gedoen word. More die gesprek en besluite oor die verhouding met ander kerke in binne en buiteland. Mag die HERE Sy seen en die bewoenheid vir ander vanuit Christus se liefde bly gee.
MYMERING III
'n Bewoë dag. So dankbaar aan die HERE! Ek haal aan vanuit wat amptlik vanaf die Sinode geskryf is. Dit was vanoggend rond 9.00.
Die Algemene Sinode met dankbaarheid teenoor die Here besluit om die hand va volle ekumeniise eenheid uit te steek na drie kerke.
"Die eerste een is die Gereformeerde Kerken (GK) in Nederland. Vir ons as GKSA is oorsese bande niks nuuts nie - ons koester sreeds jare lank kosbare verhoudings met susterkerke reg oor die wëreld. Tog is hierdie besluit spesiaal. Die GK is 'n nuwe kerkverband ...... en die Gereformeerde Kerken wat, net soos ons, onwrikbaar vasstaan op Skrif en belydenis."
Dit is om so dankbaar voor te wees. Ook as dit om die Vrye Gereformeerde kerke in Suid-Afrika gaan is 'n pragtige en ingrypende besluit geneem. De VGKSA het die GKSA al erken as kerk van Jesus Christus. Die GKSA het dit bevestig. Daar was nog 3 dinge waaroor saam vanuit hierdie erkenning gepraat moes word. Een daarvan is deur die GKSA weggeneem. Dit was die susterkerkrelasie wat daar nog met die NGkerk in Suid-Afrika was. Hierdie verhouding is nou verbreek. Ons kyk uit na die verdere werk van die Gees om ons al hoe meer aan mekaar te verbind. Om saam tot God se eer te bely en werk. My hart is so vol van dankbaarheid. Vir die werk van ons Heer en Verlosser.
MYMERING IV
Die wêreldgebeure is baie onrustig. Baie mense voel onseker en opgejaag. Wat gaan gebeur? Wat gaan dit vir ons en vir ons kinders en kleinkinders beteken? Watter kant gaan dit met die wêreld op? Dit lyk asof die oorloë en die dreiging van oorloë net groter raak.
Hoe belangrik en ook troosvol is dit dan om jou Bybel te lees. Om te lees wat die HERE vir ons sê. Wat Hy sê wat die hele geskiedenis oorsien. Nie net oorsien nie maar ook so beheer dat die geskiedenis van die aarde tot Sy doel kom! As ons ellende, siekte, dood en oorloë sien kyk ons in ons eie spieël. Dan sien ons raak dat ons die oorsaak van al hierdie moeilikheid en ellende is. Dan wys die ellende se vinger na ons. Ons het die sonde en daarmee die ellende en die oorloë en die dreiging van oorloë in die geskiedenis gebring. Dit is nie die HERE wat dit gedoen het nie. Ons moet mooi bedink dat ons nie ‘n einde aan hierdie ellende kan maak nie! Dat ons dit nie werd is dat aan hierdie hartseer dinge ‘n end gemaak word nie.
As jy dit tot jou laat deurdring tot in jou hart dan is dit so bemoedigend wat ons in Openbaring 4 en 5 lees. Vir vandag kyk ons vinnig na wat ons in Openbaring 4:1-3 lees: “Hierna het ek gesien, en kyk, 'n deur wat in die hemel geopen is, en die stem wat ek voorheen so hard soos 'n basuin met my hoor praat het, het gesê: “Kom op hierheen, en Ek sal aan jou wys wat hierna moet gebeur. Onmiddellik het die Gees van my besit geneem, en kyk, daar was 'n troon in die hemel, en Iemand wat op die troon sit. Die Een wat daarop sit, se voorkoms was soos jaspis en karneool, en rondom die troon was daar 'n reënboog wat net soos smarag lyk.”
Ons moet besef dat ons hierdie werklikheid lees. Dit is soos dit vandag is. Ons kan dit nie sien nie maar dit is Christus wat ons deur die apostel Johannes die realiteit wys. Ons kan dit met ons menslike oë en volgens ons menslike gedagtes nie weet nie. Die Gees wys dit ons deur Christus. Die deur na die hemel gaan ook. Wat sien Johannes en ons terwyl daar so bitter baie ellende op die aarde is? Dat die HERE regeer. Dat ons daaraan nie hoef te twyfel nie. Die Gees wys dat nie die wêreldleiers in beheer is nie. Nie Putin, nie Trump, nie Xi en nie die keiser in Rome wat toe geregeer het nie. Wat hierdie mense ook al doen nogtans gaan die geskiedenis na God se doel en nie na hulle doel nie. God sit op die troon! Groot troos en bemoediging is daarby dat ons lees dat die daar die reënboog om daardie troon is. Dit beteken dat die Here God in volkome trou aan Sy Woord en belofte handel en regeer. Dit beteken dat vir wie op Christus bou nie die dood en die ellende die bestemming van hul lewe is nie. Die bestemming is die heerlike lewe op die nuwe hemel en die nuwe aarde. Die HERE regeer, Christus regeer en is trou aan Sy eie belofte. Die volgende keer meer daaroor.
MYMERING V
Daar is so baie ellende en onreg in hierdie wêreld! Ook in Suid-Afrika. Ook in Nederland al is dit dikwels op ‘n heeltemal ander manier. Mense leef in konkurrensie met mekaar. Dit sorg daarvoor dat op baie vlakke die reg van die sterkste en die meerderheid heers. As ons na die geskiedenis kyk sien ons ‘n stroom van ellende. Ook steeds weer die dood en die oorlog en die dreiging van oorlog. As jy na di geskiedenis kyk en jy let daarop wat nou op die wêreld gebeur, kan jy nie optimisties wees nie. Dan is dit onmoontlik om in die ewolusie te glo nie. Ons maak net meer wapens en ook wapens waarmee ons meer mense in een keer kan doodmaak. Dit is verskriklik!
As ons net na die mense kyk is die toekoms donker. So diep donker. Juis as jy dit raaksien is dit so goed om nog ‘n keer na Openbaring 4 en 5 te kyk. Ons het gesien in die vorige mymering dat Christus vir Johannes en so ook vir ons God se troon in die hemel wys. Die troon van Hom wat die enigste God is. Die troon van Hom wat in alles goed is. Die troon van Hom wat die Almagtige is. Hom tref nie enkele skuld vir die ellende, die onreg, die moorde, die uitsigloosheid, die dood wat op die aarde heers nie. Ons het in die wêreld gebring het. Ons het daarvoor gekies om na die duiwel te luister en teen God op te staan. Dit is die oorsaak vir alle ellende wat oor ons in hierdie wêreld is en kom.
Die geskiedenis gaan op eie krag ons en die wêreld geen hoop en uitsig gee nie. Ook nie die toekoms nie as ons daarvoor sou moet sorg. Dit word duidelik as ons in Openbaring 5 lees: “Ek het in die regterhand van Hom wat op die troon sit 'n boekrol gesien, aan die binnekant en die buitekant vol geskryf, en met sewe seëls goed verseël. Ek het ook 'n sterk engel gesien, wat met 'n harde stem uitroep: “Wie is waardig om die boekrol oop te maak en die seëls daarvan te breek?” Niemand – nie in die hemel, nie op die aarde, nie onder die aarde – was egter in staat om die boekrol oop te maak of daarin te kyk nie. Ek het baie gehuil, omdat daar niemand gevind kon word wat waardig is om die boekrol oop te maak of daarin te kyk nie.”
Sonder Christus se werk, sonder Christus as die Verlosser en Koning van die konings is ons bestaan sonder hoop. Dan kan daar net hartseer en hopeloosheid wees. Die boekrol is naamlik die geskiedenis wat tot sy doel moet kom. Sonder Christus gaan die geskiedenis nie op pad na die nuwe hemel en aarde nie. Net Christus en die glo in Hom bring ons na die wêreld waar alle ellende verdwyn het. Daaroor die volgende keer meer.
MYMERING VI
Ellende, hartseer, dreiging, oorlog. Onrus in ons lewe. Die dood lyk alles sinloos te maak. Johannes huil. Niemand op aarde is dit werd om die boekrol oop te maak nie. Dit lyk asof op aarde die geskiedenis op geen enkele manier ‘n goeie draai kan maak nie. Geen toekoms, geen pad regtig vorentoe nie. As ‘n mens net op mense let, is die toekoms net donker. Johannes huil want dit lyk asof Jesus Christus se werk nie gehelp het nie. Ons leer hier in die eerste plek dat ons as mense nie vir ‘n goeie toekoms kan sorg nie. Ons groei nie toe na ‘n toekoms van volmaakte vrede. Ons groei nie deur die wetenskap en kennis van mense na ‘n wêreld sonder hartseer, sonder siekte en sonder dood nie toe.
Nogtans kom die wonderlike! Die heerlike werk van God. Ons lees naamlik in Openbaring 5:5-7: “Toe sê een van die ouderlinge vir my: “Hou op huil! Kyk, die Leeu uit die stam van Juda, die wortel van Dawid, het oorwin, sodat Hy die boekrol en die sewe seëls daarvan kan oopmaak.”6En ek het tussen die troon en die vier lewende wesens, en tussen die ouderlinge, 'n Lam, soos een wat geslag is, sien staan. Hy het sewe horings en sewe oë gehad – die sewe Geeste van God – wat oor die hele aarde heen uitgestuur is. En Hy het nader gegaan, en die boekrol geneem uit die regterhand van Hom wat op die troon sit.”
Die Een wat meer as net ‘n mens is. Hy wat deur die Vader as God se Lam na die aarde gestuur is en die werk as Verlosser op aarde tot op die kruis gedoen het, Hy het verdien dat God se toorn verdwyn vir hulle wat by Hom vergifnis en nuwe lewe soek. In Hom is ons toekoms seker as ons vir Hom, vir Christus lewe. Ons hoef nie wanhopig en radeloos te wees nie. Ook nie in ‘n tyd vol hartseer en dreiging nie. Baie is onseker maar een ding is vas en seker dat Christus die boekrol geneem het. Dat die geskiedenis in Sy hand is en dat Hy daarvoor sorg dat die toekoms vol van alles wat goed is vir God se kinders vir ewig kom. Vir die skepping wat juis uitsien na die oomblik dat Christus terugkom en duidelik word wiet al God se kinders is. Ons lees in Romeine 8: “Ek is oortuig dat die lyding van die huidige tyd nie vergelyk kan word met die heerlikheid wat bestem is om aan ons geopenbaar te word nie. Met vurige verlange wag die skepping daarop dat die kinders van God openlik bekend gemaak sal word. 1Want die skepping is onderwerp aan 'n sinlose bestaan, nie uit eie keuse nie, maar deur Hom wat dit daaraan onderwerp het. Die skepping hoop om self vrygemaak te word van verslawing aan die verganklikheid, met die oog op die heerlike vryheid van die kinders van God.” Vs 18-21
Christus is ons hoop en sekerheid dat God se volk met die heerlikheid van Sy hele skepping eendag in volle heerlikheid sal deel. Vir ewig. Danksy Christus! Die volgende keer nog ’n bietjie meer.
Mymering VII
Onder die indruk van die natuur in Australië. Die golwe, die rotse. Die geweld van die see. Dan dink ‘n mens aan Psalm 93: “Die Here regeer; Hy is met majesteit beklee. Die Here beklee Hom, met krag omgord Hy Hom. Ja, die wêreld staan vas, dit wankel nie. U troon staan vas van vroeg af; U is van ewigheid af. Seestrome het hulle verhef, Here, seestrome het hulle stem verhef, seestrome verhef hulle golfslag. Magtiger as die gedreun van baie waters, as die branders van die see, is die Here, magtig in die hoogte. U bepalings is baie betroubaar; vir u huis is heiligheid gepas, Here,
tot in lengte van dae.”
Die HERE regeer. Ook in ons tyd mag ons bou op Hom. Ook as op hierdie aarde cowboys en magswellustelinge lyk te regeer. Orals is onsekerheid. Orals dreiging. Jy weet nie meer wie jy kan vertrou nie. Juis dan is dit som belangrik dat ons deur alles heen raaksien dat Christus die boekrol aangeneem het en die geskiedenis tot God se heerlike doel bring. Sien die vorige mymerings. Ons kan bou op God, op Christus. Alles is in Christus se hande as die enigste God en Verlosser. Ons sien dit by die storm op die meer. Dan is daar angs. In die angs en dreiging lees ons dan die volgende: “ 'n Hewige stormwind het opgekom, en die golwe het in die boot geslaan, sodat die boot reeds vol water begin word het. Hy self was egter agter in die boot op die kussing aan die slaap. Hulle maak Hom toe wakker en sê vir Hom: “Meester, gee U nie om dat ons vergaan nie?” Toe staan Hy op, bestraf die wind en sê vir die see: “Wees stil, bedaar!” Die wind het gaan lê, en daar het 'n groot kalmte gekom. Hy vra hulle toe: “Waarom is julle bang? Het julle nog steeds nie geloof nie?” Hulle is met diep ontsag vervul en het vir mekaar gesê: “Wie is Hy tog dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam?” Markus 4:37-41
Bo alles uit regeer Christus. Hy is ons hoop en verwagting. Dan kan ons rustig wees en juis ook juig omdat nie mense en selfs nie duiwel regeer nie maar Christus! In Hom kan ons in alles rus vind en weet die toekoms is ewig seker in en deur Hom. Sien vir die juig ook Openbaring 5:8-14
Mijmering VIII
Sterke en zwakke kerken
Je komt tot rust. Je ontmoet mensen. Je maakt kerkdiensten mee. Je kunt in alle rust nadenken over dingen thuis, dingen hier en over je eigen leven. Ook vanuit de ontmoeting met kerken en medegelovigen in heel andere delen van de wereld.Dan komt altijd weer de vraag op waarin onze eenheid ligt. Is dat in het sterk zijn van kerken? Kijken we ernaar of kerken net zo sterk zijn als wij denken te zijn? Is de manier waarop wij de dingen doen sterk en kijken we naar anderen die bepaalde dingen anders doen als zwak? Is dat een goede houding? Is dat een houding die ervoor zorgt dat we elkaar kunnen helpen en echt met elkaar praten? Kijken we vanuit onze hoogte naar anderen.Wanneer we daarover nadenken, is er iets wat volgens mij heel vaak vergeten wordt en niet in rekening gebracht wordt. Kunnen we verwachten dat kerken echt heel sterk zijn? Als ik over deze dingen nu schrijf,, heb ik het niet over kerken die openlijk Gods Woord op bepaalde punten buitenspel zetten. Ik heb het over kerken en gelovigen die in liefde voor de HEERE en Zijn Woord willen leven. Die als kerken ook echt volgens gereformeerde belijdenissen willen leven. Als we daarover spreken, wordt vaak vergeten dat we belijden dat “zelfs de allerheiligsten in dit leven niet meer dan een klein begin van deze gehoorzaamheid hebben, maar wel zo, dat zij met een ernstig voornemen niet slechts naar sommige, maar naar alle geboden van God beginnen te leven.” Antwoord 114 Heidelbergse Catechismus.Als de allerheiligste gelovigen nog maar een klein begin van de gehoorzaamheid aan God in hun leven laten zien, dan geldt dit ook voor kerken. Laten we dat goed bedenken en steeds elkaar willen helpen om te groeien in het leven met Christus, ook als kerken. Laten we daarin allemaal nederig zijn en naar Christus opkijken en bidden dat de Geest ons groei geeft, ook nadat we weer zwakker zijn geworden. Hier is onze houding heel, heel erg belangrijk. Dat leert ons om niet vanuit de hoogte te spreken. Ook hier geldt liefde en voorzichtigheid, zoals Christus daarvan spreekt in de Bergrede: “Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt; want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden. Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op?” Mattheüs 7:1-3Er wordt ook wel de vraag gesteld of je over sterke en zwakke kerken mag spreken. Of zoals de Westminster Confessie spreekt over meer zuivere en minder zuivere kerken. Er is wel gezegd dat je hierover niet mag spreken, want je bent kerk of niet. Dit laatste is lijnrecht in strijd met wat Christus ons in Zijn Woord leert. Ik denk nu aan wat Christus schrijft aan de 7 kerken in Asia. We lezen dat in Openbaring 2,3. Daar zie je duidelijk verschil tussen kerken die bij het kerkverband van Jezus Christus horen. De ene kerk is zuiverder, sterker dan de andere. Toch zijn het op dat moment allemaal kerken van Christus. Waar gebouwd wordt op Christus, op Gods Woord, en dat beleden wordt, hebben we elkaar te helpen. Dan blijven we niet bij andere kerken weg, omdat we denken dat wij sterk zijn en zij zwak. Wat al redelijk arrogant is. Dan is Christus en Zijn Woord waarop we samen bouwen en elkaar helpen. Heerlijk om zo in de wereld te staan en te leven. Niet sektarisch, maar open voor Gods werk in de wereld.
Mymering IX
’n Paar dae gelede vertel ’n kollega en vriend dat een van sy leermeesters gesê het dat vakansie beteken dat jy op ‘n ander plek werk. Ek kan dit vir ‘n deel bevestig. As jy ‘n ruk nie in jou gewone omgewing is nie begin by my allerhande gedagtes kom vanuit wat ‘n mens die laaste tyd gelees en oordink het. Dan kom daar die nuwe idees wat nodig is om verder te bestudeer. Veral as dit gaan om die klasgee by die teologiese opleiding, die skryf van artikels of ‘n boek en ook viir die maak van nuwe preke.
Dan raak jou kop weer vars en het jy die tyd om na te dink om wat in die wêreld en in die kerk gebeur. ‘n Mens word dan nie saamgeneem deur die omstandighede waarin vinnig dinge gesluit en gedoen moet word nie.
Juis as jy van jou kinders en kleinkinders geniet, as jy van God se skepping in sien, kom die verwondering en die lus om juis weer diensbaar te wees op jou eie plek in God se Koninkryk. Om op ‘n ander plek te wees en te kan oordink is dan juis vrugbaar vir die werk in Christus se diens. Ook as ‘n mens nog boeke saam het wat nuut is. Wat ook nuwe teologiese ontwikkelinge wys. Ek lees nou die nuwe boek van Geurt Henk van Kooten. Hy is ‘n professor in die Nuwe Testament. Hy is ‘n man wat baie van die geskiedenis weet. Veral van die geskiedenis net voor en na Christus se lewe op aarde. Hy kom met ‘n nuwe voorstel oor die ontstaan van die 4 evangelies. Toe dit aangekondig is, het dit gelyk asof dit baie gaan help vir die verstaan van Matteus, Markus, Lukas en Johannes. Dit het ortodoks geklink. Die naam van die boek is “Echoes van het goede nieuws”.
Jy kom agter dat dit goed en nodig is om so’n boek te lees. Dit voorstel wat hy doen is naamlik heeltemal nie so ortodoks nie. Jy kom agter dat nie die feite wat gebeur het bepalend vir die verskillende evangelie is nie maar die gedagterigting wat die verskillende skrywers het. In hierdie boek is baie interessante feite wat die uitleg van ‘n teks kan en help en verdiep. Nogtans is dit nodig om te wys wat in hierdie boek ‘n rigting wys wat die Gees in God se Woord nie wys nie. Die lees van hierdie aktuele boek, sorg daarvoor dat vanuit die vakansie daar weer inhoud vir klasgee en studiedae kom.
Rus kan so bevorder dat ‘n mens weer meer diensbaar aan Christus en Sy Koninkryk kan wees. So het ook al weer gedagtes en selfs sketse vir nuwe preke gekom. Rus om juis weer met nuwe krag en gedagtes aan die werk te kan spring.
MYMERING X
Dit is baie warm in Byford. So warm dat ‘n mens eintlik niet buite wil wees nie. Jy soek verkoeling. Op ander plekke op die wêreld is dit baie koud. Veral vir mense wat nie iets het om hulle huis te verwarm. As bepaalde temperature aanhou sonder dat jy iewers kan skuil, gaan jy nie oorleef nie. De weer en die temperatuur kan vir ons lewe ‘n groot bedreiging wees.
Ook hierby het ons met die gevolge van die sondeval te doen. Ons mag weet dat God se toekoms beteken dat vanuit die natuur geen bedreiging op die nuwe aarde meer sal bestaan nie. Vrede met God beteken dan ook so ‘n vrede kin en met die natuur dat elke bedreiging verdwyn. Nie net vir mense nie maar vir alles wat in God se natuur leef! Vrede beteken dat elke bedreiging vir elkeen wat op die nuwe aarde leef nie meer daar is nie.
Die HERE hou alles so in sy hand dat enige skepsel optimaal op Sy wêreld kan en sal leef. Wat ons as mense nie reg kan kry nie daarvoor sorg die HERE. Ook o het Christus na hierdie wêreld gekom. Dit wys vir ons dat HERE is en niemand anders nie. Hy sorg vir dinge wat ver bo ons vuurmaakplek uitgaan. As jy dit een keer raaksien, gaan jy ook op ander terreine van die lewe. Op ‘n ander manier na Christus kyk. Hy is God saam met die Vader en die Gees. Die een God is soveel meer dan al die moontlikhede wat in die skepping lê. Dan leer jy in jou lewe so op Hom te bou en jou deur Hom die pad te laat ys omdat Hy dit is waarvan ons in Romeine 11 lees: “O, diepte van die rykdom n wysheid en kennis van God! Hoe ondeurgrondelik is sy oordele, en hoe onnaspeurbaar sy weë!
Want wie het die gedagte van die Here geken? Of wie het as sy raadsman opgetree? Of wie het eers gawes aan Hom gegee, vir wie Hy dit sou moes vergoed? Want uit Hom en deur Hom en tot Hom is alle dinge. Aan Hom kom die heerlikheid vir ewig toe! Amen.” Vs 33-36
MIJMERING XI
WAT EEN HEERLIJKE VERRASSING!
Wat is het echte evangelie een geweldige verrassing! Om het nu populair te zeggen: het is echt wow! Er is niets saai aan die echte boodschap van Christus. Dat geldt ook voor het Oude Testament. Want ook dat is voor blijde boodschap.Na Gods goede schepping en die verschrikkelijke opstand van ons tegenover de Almachtige die de ene goede God is, volgt er eerst de genade van God. Ondanks onszelf. De HEERE geeft in Zijn liefde kleren voor de mens. De HEERE belooft de komst van de Verlosser voor die zondige mens die bij Hem redding zoekt. Daarna wordt duidelijk wat de straf is die wij verdiend hebben en wordt de mens uit het paradijs gezet. Maar niet zonder het evangelie van de Verlosser die God zal sturen. Niet zonder hoop, terwijl wij geen enkele hoop meer verdiend hadden. Gods genade schittert meteen na de zondeval!
Gods stem die roept om zonden te belijden en naar Hem te luisteren klinkt in de door onszelf gekozen duisternis. Steeds weer klinkt de blijde boodschap met de oproep om te geloven en je aan de HEERE toe te vertrouwen. De Here Jezus zegt later heel duidelijk dat het hele Oude Testament van Hem spreekt!
Dat geldt op een heel bijzondere manier van de tabernakel, van de tempel, van alle offers die daar gebracht werden. Steeds weer wordt Christus ons daarin voor ogen geschilderd. Als je leest wat daar gebeurde, dan is het als de reuk van een heerlijke maaltijd. De heerlijke geuren komen uit de keuken. Je ruikt het en het leert je verlangen naar dat heerlijke eten dat je ruikt. Steeds weer de boodschap dat Christus Zijn leven gaat geven voor jou als zondaar als je je aan Hem in liefde vastklemt. Die heerlijke geuren komen vanuit de Bijbel ook vandaag naar ons toe. Wij mogen zelfs weten dat Christus gekomen is en Zijn offer in onze plaats gebracht heeft. Dan leer je ook het Oude Testament met blijdschap lezen. Je mag als gelovige met je broers en zussen in geloof nu het Avondmaal vieren. Een stukje brood en een slokje wijn. De heerlijke geur stijgt op. Komt je leven binnen. Het zijn de geuren die God geeft om je te laten zien dat Christus terugkomt en de nieuwe aarde komt, waar de hele wereld ruikt, geurt naar God en het Lam. Het totaal verloste leven is dan gekomen. God maakt Zijn belofte waar. Laat de geuren van Gods belofte in Oude en Nieuwe Testament steeds je leven binnenkomen. Want de bruiloft van het Lam komt. Het eeuwige feest! Zie Openbaring 19:6-10
MYMERING XII
Egte rus (I)
Rus is die doel van God se skepping. Rus beteken nie dat jy niks doen nie. Dit beteken wel dat jy in vrede geniet van wat rondom jou is. Ons sien dit raak as ons daarop let wat die HERE op die sewende dag doen. Hy het in ses dae alles gemaak wat Hy wou maak. Alles is soos Hy wat die enigste God is. Hy wat in alles goed is. Ons lees in Genesis 2: “So is die hemel en die aarde en alles wat daarby hoort, voltooi. God was op die sewende dag klaar met sy werk wat Hy gedoen het; en Hy het op die sewende daggerus van al sy werk wat Hy gedoen het. God het die sewende dag geseën; Hy het dit heilig verklaar, want op dié dag het Hy gerus van al sy werk – dit wat God geskep het deur dit te maak.” Vs 1-3
Die HERE geniet van Sy eie skepping wat in alles goed is. Dit is ’n wonderlike rus. Hierdie rus was oor die hele aarde aanwesig. Alles en almal op aarde het daarin gedeel. Juis die enige sewende dag wat nog kom, moes juis daarvan getuig. Juis deur om op daardie dag dit daaglikse werk neer te lê. Deur juis op daardie dag na die HERE te luister en op Hom met al jou aandag gerig te wees. Om in vrede na Hom te luister en daarop volop te geniet. Ons vind hier al ‘n belangrike aanwysing vir ons lewe op die rusdag wat nou die Sondag is. Elke week weer die vryheid hê en neem om juis God se vrede te soek deur op Christus en Sy Woord gerig te wees.
Daardie rus word versteur wanneer ons as mense van die boom van kennis van goed en kwaad eet. Ons het daarmee die HERE verdriet gedoen. Ons het ons onderlinge verhoudings as mense sleg gemaak. Ons het daarvoor gesorg dat die vrede met en die natuur verdwyn het. Ons het vir onsself en andere gevare in die natuur geskep. God se rus het van de aarde verdwyn. Die sondeval was die grootste ramp wat ooit die wêreld getref het.
Nogtans herinner die HERE steeds weer aan daardie vrede. Nogtans wys Hy steeds weer op die Verlosser wat kom en gekom het om daardie vrede te herstel. In die Ou-Testament was daar elke sewende dag die Sabbat was. Selfs nie net op enige Sabbat nie. Die HERE het Sy volk ook nog meer Sabbatte voorgeskryf. Daarin het die Gees gewys dat al die rusdae, ook op die feeste en ook as dit om die Sabbatsjaar en die Jubeljaar gaan met God se rus te doen het. Dat dit te doen het met God se doel met Sy skepping en dat dit ook die doel is van die verlossing wat Hy Sy volk en Sy skepping wil gee.
Die heerlike rusdag het te doen met die skepping, dit is daar vanaf die begin. Die heerlike sabbat wys op die Verlosser deur wie daardie rus weer sal kom. Ons sien dit baie duidelik as ons die twee versies van die 4e gebod na mekaar lees. Lees maar saam:
“Gedenk die Sabbatdag deur dit heilig te hou. Ses dae moet jy werk en alles doen wat jy moet, 10maar die sewende dag is 'n Sabbat ter ere van die Here jou God. Jy mag geen werk doen nie, nie jy en jou seun en jou dogter, jou slaaf en jou slavin, jou diere en jou vreemdeling wat by jou is nie. Want in ses dae het die Here die hemel en die aarde en die see gemaak, en alles wat daarin is, maar op die sewende dag het Hy gerus. Daarom het die Here die Sabbatdag geseën en dit geheilig.” Eksodus 20:8-11
“Hou die Sabbatdag heilig soos die Here jou God jou beveel het: Ses dae moet jy werk en alles doen wat jy moet, maar die sewende dag is 'n Sabbat ter ere van die Here jou God. Jy mag geen werk doen nie, nie jy en jou seun en jou dogter, jou slaaf en jou slavin, jou bees en jou donkie of enige van jou diere nie, ook nie jou vreemdeling wat by jou is nie, sodat jou slaaf en jou slavin kan rus soos jy. Jy moet onthou dat jy ook 'n slaaf was in Egipteland en dat die Here jou God met 'n sterk hand en uitgestrekte arm jou daar uitgelei het. Daarom het die Here jou God jou beveel om die Sabbatdag te vier.” Deuteronomium 5:12-15
God se rus is so wonderlik! Die HERE is so goed dat Hy selfs Sy Seun gegee het om ons deur die geloof daarin te laat deel. Volgende keer meer oor hierdie rus en die toekoms.
MIJMERRING XIII
Echte rust (II)
Zie uit naar morgen. Naar zondag. Om in de kerk dicht bij de HEERE te zijn en naar Hem te luisteren. Om zo de echte rust bij Christus te vinden. Daarom verlang ik niet naar een of ander mooi menselijk woord, maar naar dat eenvoudige Woord van God dat mij bij Christus brengt. Midden in de wereld van 2026. Rust die ik en ieder mens zo nodig heeft, omdat de onrust ons steeds weer dreigt op te jagen. Zo op te jagen dat we niet bij Christus onze rust en vrede zoeken, maar bij onszelf en mensen die in deze wereld belangrijk lijken te zijn.
De rustdag die God elke week geeft, is niet om te pesten, niet om ons te beperken, maar om ons steeds weer de weg van de vrijheid te laten zien. Om op die weg te gaan. Christus is die weg.
In het Oude Testament stond er de doodstraf op als je op Gods rustdag niet Gods rust eerbiedigde. Zo liet de HEERE met grote nadruk zien dat we niet door eigen werk toekomst hebben. Toekomst, verlossing van deze wereld vol onrust en dreiging is er alleen als we op God letten. Als we Christus volgen. De HEERE kwam met Zijn dreiging, omdat wij als onverstandige en koppige mensen dit nodig hebben.
Je moet bij Christus als de Redder van je leven zijn. Hij is de Heer van de sabbat. Hij deed allerlei bevrijdende daden op de sabbat. Niet om de rustdag onderuit te halen. Wel om te laten zien dat vanuit het luisteren naar Hem de eeuwige Sabbat komt. Zonder onderbreking. Niet als een eeuwigheid waar we onder een palmboom op een wit strand zitten bij een helderblauwe zee. Geen eeuwigheid van nietsdoen. Maar wel als een eeuwigheid waar we voor de HEERE leven en elk moment vol van rust en blijdschap is! Waar alles wat met de straf voor en om onze zonden te maken heeft verdwenen is. Waar het leven met de Drie-enige God en met elkaar en samen met alles en iedereen die God geschapen heeft een feest is!
Daar leven we dan van het resultaat van wat Christus voor ons door Zijn lijden in onze plaats gedaan heeft! Christus is de Heer van de sabbat en om voor ons die sabbat zonder einde en zonder enig scherp randje te verdienen, heeft Hij dit gedaan:
“Nu is het niet alleen ter wille van hem geschreven dat het hem toegerekend is, maar ook ter wille van ons, aan wie het zal worden toegerekend, aan ons namelijk die geloven in Hem Die Jezus, onze Heere, uit de doden opgewekt heeft, Die om onze overtredingen is overgeleverd, en opgewekt om onze rechtvaardiging.’’ Rom 4:23-25
“Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus. Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God.” Rom 5:1,2
“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.
Want als wij met Hem één plant zijn geworden, gelijkgemaakt aan Hem in Zijn dood, dan zullen wij ook aan Hem gelijk zijn in Zijn opstanding. Dit weten wij toch, dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam van de zonde tenietgedaan zou worden en wij niet meer als slaaf de zonde zouden dienen.” Rom 6:4-6
“Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en van de dood.” Rom 8:1,2
Ik zie ernaar uit om hier weer meer over te horen met de oproep om te geloven en mij te bekeren.
Mymering XIV
Egte rus (III)
Vanmôre heerlik gestap. Wat ‘n rus as ‘n mens hier omtrent 7 of 8 uur begin stap. Vandag ook weer die kangeroes gesien. Rus rondom jou, rus in jou kop dat sorg by my daarvoor dat weer baie idees vir die toekoms begin kom. Somtyds idees wat seker op my leeftyd nie meer sal werk nie. Ander idees is seker dinge om aan te gaan werk. As ons oor die rus gaan wat die HERE gee gaan dit ook oor die toekoms. Dan gaan dit om ‘n rus wat nooit meer versteur of weggeneem sal word nie. Dit is die ewige volmaakte rus. ‘n Rus wat nie beteken dat jy jou verveel nie. Dit is nie ‘n rus sonder dat jy sinvol beig is nie. Dit is ‘n rus soos ons dit op hierdie aarde nog nooit ervaar nie. Die rus wat ons hier kan ervaar is nie meer as ‘n voorsmaak van wat regtig sal kom.
Die rusdag wat ons elke week ken is ‘n skadu van wat gaan kom. Juis op die Sondag, juis as ons kerk toe kom om na die HERE se Woord te luister, word ons aandag op Christus gerig. Ons lees o.a. van die Sabbat in Kolossense 2: “Hierdie dinge is net 'n voorafskaduwing van dit wat aan die kom was, maar die werklikheid is Christus.” Vs 17
Christus is dit wat vir vrede met God gesorg het vir wie tot Hom vlug met al sy of haar skuld, sondes en sorge. Dit is net Christus wat in ons lewe rus kan gee en ons vir die toekoms die sig op die heerlike rus kan gee. Ek dink nou aan Matteus 11: “Alles is deur my Vader aan My toevertrou. En niemand ken die Seun nie, behalwe die Vader, en niemand ken die Vader nie, behalwe die Seun en elkeen aan wie die Seun Hom bekend wil maak. “Kom na My toe, almal wat vermoeid en swaar belas is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle, en leer van My, omdat Ek sagmoedig en nederig van hart is, en julle sal rus vind vir julle gemoed. Want my juk is draaglik en my las is lig.” Vs 27-30
Nou is daar nog sorge. Nou vlug ons met ons skuld nog na Christus om vergifnis te ontvang. Die toekoms beteken vir God se kind wat Hom aan Christus toevertrou het dat die volmaakte rus op die nuwe aarde jou deel sal wees. Die HERE het ons so baie gegee om op te hoop! Nie ‘n onsekere hoop nie maar een die vas en seker is. God se belofte wat 100% seker sal kom! Om nooit meer te verdwyn nie!
Uitsien na daardie rus maak nie lui en slordig nie. Dit is ‘n stimulans om juis al hoe meer in liefde met Christus te leef. Soos ons daarvan ook lees in Hebreërs 4: “As Josua hulle dan tot rus gebring het, sou Hy nie gepraat het van 'n ander dag daarna nie. Daar bly dus steeds 'n sabbatsrus oor vir die volk van God. Want wie in sy rus ingegaan het, het self ook gerus van sy werke – soos God van syne. Laat ons ons dan beywer om in daardie rus in te gaan, sodat niemand dalk in dieselfde patroon van ongehoorsaamheid verval nie.” Vs 8-11
Hoe goed is dit om hierdie dinge te kan oordink terwyl ‘n mens op hierdie aarde in die oggend stap.
MIJMERING XV
Drie opmerkelijke feesten in een feestweek
Leven met God is een feest! Dat wist het volk Israël ook al. Niet omdat ze er zelf zo’n feest van maakte. Dit laatste geldt ook voor ons vandaag. Toch laat de HEERE ons zien dat als je met Christus leeft, door en voor Hem leeft, het echt feest is. Juist ook door de belijdenis van eigen schuld heen. Dat zie je o.a. als je let op de feestweek die HEERE Zijn volk aan het begin van het jaar gaf in de tijd van het Oude Testament. We lezen daarover o.a. in Leviticus 23. De HEERE schrijft Zijn volk een feestweek voor.
Het begint met het Pascha. De dag dat er samen gegeten werd en ook het Paaslam geslacht en gegeten werd. De bevrijding uit Egypte, die alleen door God werkelijkheid kon worden, werd herdacht. Gods grote werk! Juist op die dag vierde de Here Jezus, de Redder van en Bevrijder uit de macht van zonde en dood, het Pascha met Zijn leerlingen. Toen stelde Hij het Avondmaal in. Op diezelfde dag stierf Hij aan het kruis. Als het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt. (Joh 1:29) Bedenk dat dit voor de Joden op dezelfde dag gebeurde! Want 6 uur in de avond begon de nieuwe dag. Jezus viert het Pascha in de avond en is net na drie uur in de middag gestorven.
De dag na de viering van het Pascha is er het feest van de ongezuurde broden. Op een gewone sabbat. Ongezuurde broden wijzen erop dat de HEERE in één keer de omstandigheden kan veranderen. De bevrijding komt voor Israël. Er is geen tijd meer om het brood te laten rijzen. Ongezuurd wijst er ook op dat de verlossing uit de greep van Egypte, uit de slavernij van de zonde en de dood om heiliging vraagt. Om een leven waarin je geen slaaf meer bent van de zonde, van verkeerde verlangens, maar van Christus. Een blije slaaf, omdat er niet beter is dan helemaal gewijd zijn aan Hem. Christus is het die Zijn werk heeft gedaan om ons dat leven met Hem door de Geest te geven. Denk maar aan wat we lezen in 1 Korinthe 5: “Uw roem is niet goed. Weet u niet dat een klein beetje zuurdeeg het hele deeg doorzuurt? Verwijder dan het oude zuurdeeg, opdat u een nieuw deeg zult zijn. U bent immers ongezuurd, want ook ons Paaslam is voor ons geslacht: Christus.
Laten wij dus feestvieren, niet met oud zuurdeeg, ook niet met zuurdeeg van slechtheid en boosaardigheid, maar met ongezuurde broden van oprechtheid en waarheid.” vs 6-8
De zaterdag dat de Here Jezus in het graf lag, was er het feest van de ongezuurde broden. De zonde en de macht van de zonde komen met Christus in het graf. De zonde gaat in je leven als heersende macht dood. Daarom ook de oproep om ons eigen zondige ik al meer dood te maken door de kracht van de Geest.
Dan is er ook het feest van de eerstelingen. De dag van Jezus' opstanding. Het eerste van de oogst wordt op die maandag in Israël in de tempel gebracht. God wordt gedankt. Hij heeft het gegeven. Hij geeft ook de hele oogst. Wat een feest. Christus is de Eersteling. Hij is opgestaan uit de dood! Hij heeft dood, zonde en duivel verslagen. Hij is de garantie dat de hele oogst zal binnenkomen. Zie o.a. 1 Korinthe 15: “Maar nu, Christus ís opgewekt uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. Want omdat de dood er is door een mens, is ook de opstanding van de doden er door een Mens. Want zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden.
Ieder echter in zijn eigen orde: Christus als Eersteling, daarna wie van Christus zijn, bij Zijn komst.” Vs 20-23
Over deze dingen is er nog zoveel meer te zeggen! Dat hoop ik in de komende maanden te doen in een uitgebreid artikel. Om iets van Gods grootheid uit te stallen en te zien wat dit voor ons leven betekent. Wat is leven met Christus een feest. Nog rijker dan wat onze medegelovigen in het Oude Testament konden zien. Laat je niet wijsmaken dat geloven in Christus een somber leven is. Dat is een leugen die de duivel zo graag vertelt en jou wijs wil maken.
MIJMERING XVI
GOD STUURT VERKONDIGERS EN GEEN VERSLAGGEVERS
Nog een paar uur en dan rijden we naar het vliegveld van Perth om via Doha naar Schiphol te vliegen. Toch nog een mijmering. Die ontstaan altijd als je wat meer afstand kunt nemen van de situatie waarin je gewoonlijk leeft.
Hoe bouwt Christus Zijn kerk? Hoe heeft Hij dat in de geschiedenis gedaan en doet Hij dat nog steeds? Door de boodschap van Hem te laten horen. Door predikers, door zendelingen, door evangelisten, door gewone leden van Zijn kerk. Steeds weer de boodschap van Hem als de weg, de waarheid en het leven. Hij stuurt mensen die anderen die ene blije boodschap brengen. De enige boodschap die ons vertelt bij wie we moeten zijn om in de door Hem verdiende redding te delen. Om juist volgens Zijn Woord te leven en echt gemeente van Hem te zijn.
Ik ben bang dat wij ons vaak meer gedragen als verslaggevers. Als mensen die allerlei dingen willen horen om dat te kunnen beoordelen. Om elkaar de maat te nemen. Zelfs als we dingen alleen van horen zeggen hebben. We schrijven bladzijden vol om ons oordeel en vaak onze veroordeling over anderen op te schrijven. Verslaggevers die ook anderen mee willen nemen in hun verslag en beoordeling. Wat gaat daar een tijd in zitten. Wat zijn we veel tijd kwijt om daarover te discussiëren. Het is goed om je af te vragen of dat eigenlijk wel verantwoord is. Als je er dan eens op let hoeveel tijd we bezig zijn om elkaar positief het Woord van God te brengen. Als je dan eens kijkt hoeveel tijd wij ermee bezig zijn om anderen buiten de gemeente van Christus met liefde en geestdrift over Christus te vertellen. Dan klopt er iets niet met de verhouding tussen het een en het ander. En als we verslag doen, is het dan om elkaar juist te stimuleren in een leven heel dicht bij de HEERE en het vertellen van het goede nieuws aan anderen? En dat ook handen en voeten te geven in de hulp aan de zwakke naaste in de samenleving. Is er bij ons de ontferming met de mensen in nood, ook in de geestelijke nood dat ze Christus niet kennen?
Is ons geestelijke leven vaak niet dat we meer over kwesties praten die door verslaggeving tot ons zijn gekomen in plaats van groeien in een leven in liefde tot God en de naaste?
Ik hoor al iemand zeggen: Ja, maar we moeten wel gewaarschuwd zijn tegen dwaalleer en verkeerde invloeden. Dat is waar, daarover lezen we in Gods Woord altijd als een waarschuwing die juist het echte evangelie aantast en door het echte evangelie weerlegd moet worden. Niet als iets wat al onze aandacht moet nemen, maar dat juist weerlegd wordt door te groeien in het echte evangelie dat de Geest ons door het Woord leert. Niet door ons met allerlei kwesties bezig te houden en daar veel tijd aan te moeten geven, ten koste van het groeien in en het uitdragen van het echte evangelie.
Laten we geen verslaggevers zijn die over allerlei verslagen discussiëren, maar mensen en kerken zijn die groeien in dat leven met Christus en dat ook uitdragen en uitstralen in onze eigen omgeving. Laat ons leven vol zijn van Christus, om zoals we in Efeze 4 lezen: “opdat wij geen jonge kinderen meer zouden zijn, heen en weer geslingerd door de golven en meegesleurd door elke wind van leer, door het bedrog van de mensen om op listige wijze tot dwaling te verleiden, maar dat wij, door ons in liefde aan de waarheid te houden, in alles toe zouden groeien naar Hem Die het Hoofd is, namelijk Christus.” vs 14,15
Christus stuurt geen verslaggevers, maar mensen die als profeten van God in de wereld staan. Daarvoor is de Geest uitgestort om ons, jong en oud, daarvoor het geloof en de kracht te geven. Laten we onze tijd in liefde voor Christus en verantwoord in dienst van God besteden.
Mijmering XVII
EEN GROOT KWAAD IN KERK EN WERELD
Weer thuis. Maandag hoop ik weer met de gewone meditaties te beginnen. We mijmeren nog even verder.
Er wordt veel gepraat. Dat praten heeft invloed op ons leven. Op ons hart. Op de wereld en ook op hoe we voor God leven. Wat vergeten we de HEERE vaak als we praten. Het komt zomaar uit onze mond dat we denken dat iemand of een organisatie iets wil zonder dat we het zeker weten. Vooral als we kritiek hebben, komt dat snel uit onze mond. Het wantrouwen wordt bij anderen gezaaid. We praten vaak zonder dat we de mensen over wie het gaat daarover hebben gesproken. Er wordt zoveel gezegd om de eigen beeldvorming te bevestigen en zo invloed uit te oefenen. De persoon die daarachter zit, is de duivel als de vader van de leugen! Zelfs als een deel van onze woorden waar is, maar wij daarmee toch de ander in een verkeerd daglicht willen zetten, is dat duivels.
Het erge is dat dit ook in de kerk gebeurt. Mensen komen naar je toe en zeggen: Jij bent toch niet zo gereformeerd, jij hebt dingen gezegd en geschreven die laten zien dat je niet aan de goede kant staat. Wat die kant dan ook is. Je luistert en dan blijkt dat mensen het van horen zeggen hebben. Je verbaast je, want niemand heeft je er ooit op aangesproken. Vreemd, want in Christus’ kerk is Gods eigen regel dat je geen negatieve dingen over de ander zegt zonder eerst met die ander zelf te praten. In onze eigen belijdenis, die daarin Gods eigen Woord naspreekt, wordt bij de uitleg van het negende gebod o.a. dit gezegd: “Wat eist God in het negende gebod?
Antwoord: Dat ik tegen niemand een vals getuigenis afleg, niemands woorden verdraai en geen kwaadspreker of lasteraar ben. Dat ik ook niemand lichtvaardig en onverhoord veroordeel of help veroordelen.”
Het is verschrikkelijk als over anderen negatief gesproken, gedacht en gevoeld wordt als met die ander niet gesproken is. Dat is duivelswerk in de kerk. Dat bevordert partijschap en verdeeldheid die niet van Christus komt. Mensen halen hierover soms de schouders op. Dat doet bijna iedereen, is dan het excuus. Of de volgende zondige verontschuldigingen: “‘Met die ander kan ik toch niet praten, ik durf dat niet en mag toch wel iets zeggen, we leven nou eenmaal in een zondige wereld, ik mag toch nog wel iets zeggen, er moet toch discussie blijven, strijd in de kerk is nodig en goed”. De Geest ons in Gods Woord een heel ander leven. We moeten ook bedenken dat al praten we met een paar mensen en de HEERE het ziet. Zijn oordeel gaat daarover als we zo onrust zaaien. Het is een groot kwaad dat we uit ons leven hebben weg te doen. Ook uit de gemeente van Christus. Ik sluit af met nog een zin uit zondag 43 die gegrond is op Gods eigen Woord: “Maar dat ik alle liegen en bedriegen als echt duivelswerk vermijd, als ik tenminste de zware toorn van God niet op mij laden wil. Verder dat ik in rechtszaken en in alle handelingen de waarheid liefheb, oprecht spreek en belijd en ook de eer en goede naam van mijn naaste zoveel ik kan verdedig en bevorder.”
MIJMERINGEN XVIII
AFSLUITING
Een flinke jetlag. Toch alweer verschillende dingen kunnen doen. Dingen die je ook bepalen bij de onderlinge omgaan in en met kerken. Ik hoop dinsdag weer de gewone gang op te pakken met meditaties en andere zaken. Morgen mag ik weer de goede boodschap van Christus verkondigen. Ook als die boodschap diep in ons leven ingrijpt. Ons voor de HEERE zet met heel ons leven en roept om omkeer om juist bij Christus het leven te zoeken en te vinden.
Ik zag net op facebook een vriend die het slot van de Dordtse Leeregels aanhaalde. Dat lijkt me een heel goede afsluiting van deze reeks mijmeringen. Ik voeg daaraan artikel 32 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis toe. Laten we het echt ter harte nemen. Het zijn woorden die door Gods eigen Woord helemaal gedekt worden! Daarom moeten ze onder dan ook echt gezag hebben. Deze woorden gaan ook over hoe we onderling in de kerken met elkaar omgaan!
“Daarom bezweert deze synode van Dordrecht in de naam van de Here allen die de naam van onze Verlosser Jezus Christus godvrezend aanroepen, dat zij over het geloof van de gereformeerde kerken niet moeten oordelen op grond van lasterpraat, die van hier en daar bijeen geraapt is. Ook niet op grond van persoonlijke uitspraken van sommige oude of nieuwe leraren; dergelijke uitspraken worden vaak ook nog te kwader trouw aangehaald, verminkt en verkeerd uitgelegd. Maar over het geloof van de gereformeerde kerken moeten zij oordelen op grond van de publieke belijdenisgeschriften van de kerken zelf en op grond van deze uiteenzetting van de rechtzinnige leer, die door alle leden van de hele synode met volledige eenstemmigheid is vastgesteld. Vervolgens vermaant deze synode de lasteraars ernstig, om te bedenken wat voor zwaar oordeel van God zij op zich laden, wanneer zij tegen zoveel kerken en de belijdenisgeschriften van zoveel kerken een vals getuigenis spreken, de gewetens van de zwakken in het geloof verontrusten en proberen de gemeenschap van de ware gelovigen bij velen verdacht te maken. Tenslotte spoort deze synode alle mededienaars in de prediking van het evangelie van Christus aan, zich bij het behandelen van deze leer in scholen en kerken godvrezend en vroom te gedragen. Zij dienen zich daarbij, zowel mondeling als schriftelijk te richten op de eer van God, de heiliging van het leven en de vertroosting van de verslagen harten van de gelovigen. Zij behoren zich in hun denken en spreken over deze leer te houden aan de Schrift naar de overeenstemming van het geloof. Zij dienen zich tenslotte van elke manier van spreken te onthouden, die de grenzen van de duidelijke boodschap van de Heilige Schrift te buiten gaat en die aan de mensen die brutaal spitsvondige redeneringen verzinnen, goede grond zou kunnen geven, om de leer van de gereformeerde kerken te beschimpen of te belasteren. Wij bidden dat de Zoon van God, Jezus Christus, die gezeten is aan de rechterhand van zijn Vader, aan de mensen gaven schenkt, ons in de waarheid heiligt; dat Hij hen die afgedwaald zijn, tot de waarheid terugbrengt; dat Hij de lasteraars van de gezonde leer de mond snoert en dat Hij aan de trouwe dienaars van zijn Woord de Geest van wijsheid en inzicht geeft, zodat alles wat zij zeggen, zal strekken tot eer van God en tot opbouw van hun hoorders. Amen.” Laatste deel slotwoord Dordtse Leerregels.
Artikel 32 Nederlandse Geloofsbelijdenis: “Wij geloven dat, hoewel het nuttig en goed is dat de regeerders van de kerk onderling een vaste orde instellen en handhaven om het lichaam van de kerk in stand te houden, zij zich er toch voor moeten wachten af te wijken van wat Christus, onze enige Meester, ons geboden heeft.
Daarom verwerpen wij alle menselijke bedenksels en alle wetten die men zou willen invoeren om God te dienen en daardoor het geweten te binden en te dwingen, op welke wijze dan ook. Wij aanvaarden dus alleen wat kan dienen om eendracht en eenheid te bevorderen en te bewaren, en allen te doen blijven bij de gehoorzaamheid aan God.
Hiervoor is vereist de uitsluiting uit de gemeenschap van de kerk overeenkomstig Gods Woord, en wat daarmee verbonden is.”