VANUIT DIE SIEKEKAMER - VANUIT DE ZIEKENKAMER

Vanaf eind augustus tot half september 2026 heb ik vanwege ernstige hartklachten in het ziekenhuis gelegen. De meditaties hieronder zijn in die tijd geschreven.

VANUIT DIE SIEKEKAMER/ DE ZIEKENKAMER  (I)

 ‘n Mens word in een keer stilgesit. ‘n Week terug het dit gelyk of my lewe op hierdie aarde en onder my geliefdes nie verder sou gaan nie. Toe was al my aandag gerig op my asemhaling. Dit was ‘n stryd om nog kan bly asemhaal. Jy besef dat die lewe onder jou geliefdes op aarde dalk beëindig word.  Dan ervaar jy wat ons in Psalm 23 lees: “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee”.  Die dood is so naby. Dit kan so beangstigend wees. Wat gaan gebeur. Dalk is vir jou hierdie lewe op aarde alles.  Dan kan jy in paniek raak want jy dink dat na hierdie lewe daar niks meer is nie.

Hoe groot is dan die troos, die houvas vir God se kind. Wat is daar dan ook ‘n rus as jy weet dat jy deur Christus se offer gered is en dat Vader se ewige liefdevolle sorg rondom jou is. Dan mag ‘n mens ervaar dat wat die HERE sê en beloof waar is. Vir 100%. Hy gee die rus dat jy alles van jouself en van jou geliefdes en van Christus se kerk in Sy hande kan gee. Ek is daarvoor nie nodig nie maar wel Christus in wie ek mag glo en die ek steeds weer het verkondig. Dan dank ek de HERE ‘n week later dat Hy my lewe gespaar het en dat ek uit mag sien na verder behandeling. Om juis nog hier op aarde in Sy diens te staan. Dan ervaar jy ook dat juis die lewe met en die geloof in Christus die lewe sinvol maak. Vir ewig. Dan lees ons verder in Psalm 23:4: “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie; want U is met my: u stok en u staf dié vertroos my.”

Di HERE die ewige God, Christus jou Verlosser is deur die Gees by jou. Hoe benoud ook. Hy gee die lewe deur die doodskaduwee heen. Dan is dit genade dat ‘n mens nou in die hospitaal is en weer voluit asem kan haal. Dit is so belangrik om steeds weer die boodskap te hoor en jou toe te eien dat Jesus Christus die dood oorwin het. Wees daarom môre daar waar hierdie boodskap in trou aan God se Woord verkondig word.

Christus is die Lewe en in Hom is die rus en uitsig as die skadu van die dood oor jou lewe kom.   

VANUIT DE ZIEKENKAMER (II)

Het is zondag. Bijna altijd sta ik dan op de preekstoel. Om het heerlijke evangelie van Jezus Christus te verkondigen. Nu heb ik mogen luisteren. In alle rust. Een preek van collega L. Heres vanuit Exodus 20:20. Echte verkondiging van het evangelie die bij Christus brengt. Dat is wat we nodig hebben. Als het goed gaat en als het moeilijk is. De harten omhoog naar Christus voor onze hulp en redding.

We hebben het ook nodig om moeilijke dingen mee te maken en te ervaren. Zonder die moeilijke dingen in ons leven zijn we altijd weer geneigd om God te vergeten. Om zo te leven alsof we Christus als onze Verlosser niet nodig hebben. Wij vinden het vaak moeilijk als het zware en ellendige van het leven ons eigen leven binnenkomt. Wij komen dan snel met ons verwijt aan de HEERE: Als U die goede God bent, hoe kan dit dan?!

We hebben nodig dat de HEERE ons laat beseffen dat we het zelf niet kunnen. Dat we Hem zo nodig hebben. Elke dag. Als je dat beseft, ga je ook inzien wat we lezen in Jakobus 1: “Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. Maar laat die volharding ook volledig mogen doorwerken, opdat u volmaakt bent en geheel oprecht, en in niets tekortschiet.

En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden.” vs 2-5

In de ogen van de dood wil de Geest ons geven op Christus te bouwen. Dan wordt de ziekenkamer een kamer van beproeving om juist te bouwen op de HEERE. In de smeltkroes van het leven wil de Vader ons juist bij de Zoon als de Verlosser brengen, zodat we vrede met God hebben. Dan kan het leven niet stuk. Zeker niet op zondag. De dag die ons wijst op Christus' opstanding uit de dood. Op Zijn overwinning die ervoor zorgt dat wie bij Hem het leven zoekt er een leven komt zo mooi, zo geweldig dat je alleen maar kunt verwonderen. Alleen maar kunt danken. Dan is de zondag ook in de ziekenkamer een heerlijke zegen. 

VANUIT DE ZIEKENKAMER (III) 

Wat is geloven in Jezus Christus waard? Ik schrijf met opzet niet: Wat is  de waarde van geloven in Christus voor jou of ons? Het gaat me om de echte waarde van Jezus Christus. Is de waarde dat je een goed gevoel hebt, dat je in dit leven een goed leven leidt, ook voor andere mensen? Beperkt de waarde van de komst van Christus in de wereld en Zijn lijden tot in de dood en Zijn opstaan uit de dood zich tot het leven van onze dood op aarde?

De Heilige Geest laat Paulus daarover het volgende schrijven: “Immers, als de doden niet opgewekt worden, is ook Christus niet opgewekt. En als Christus niet is opgewekt, is uw geloof zinloos; u bent dan nog in uw zonden. Dan zijn ook zij die in Christus ontslapen zijn, verloren. Als wij alleen voor dit leven op Christus onze hoop gevestigd hebben, zijn wij de meest beklagenswaardige van alle mensen.” 1 Korinthe 15:16-19

De waarde van Christus is zoveel groter! Hij is echt uit de dood opgestaan als de Verlosser van ieder die zijn of haar leven bij Hem zoekt. Die ziekenkamer is voor Gods kind, zelfs als het ook de sterfkamer op aarde wordt, niet het einde. Christus heeft ervoor gezorgd dat de dood geen dood is en daarmee af. Wie tot Hem komt, haalt Hij als de Levende thuis bij Hem. Dan mag je vanuit je sterfkamer naar Christus om daar het leven voort te zetten als een groot feest. Dat is waar en zeker! Dat geeft voor wie door Christus vrede heeft met God rust. Wat God doet, is welgedaan. Ik hoef niet bang te zijn, want in Christus sta ik als kind van God rechtvaardig  voor God. Dan weet je zeker dat Gods oordeel je leven vrijsprak is. 

Dan kun je bidden om het leven hier op aarde zonder bang te zijn als het anders zou gaan. Geloven in Christus is van eeuwige waarde. Daarom kan er rust zijn en kunnen we juist ook in de ziekenkamer van Hem van getuigen. Als je daarover spreekt, is de reactie in de ziekenkamer nogal eens: Mooi dat jij daarin rust vindt. Zonder dat er echt een gesprek op gang komt. Laten we in alle eenvoud getuigen van Christus, die de hoop van ons leven is.  

VANUIT DIE SIEKEKAMER (IV)

Vreemdeling. Geen ewig tuis nie. Die lewe op hierdie aarde na die sondeval, na die kom van die dood, is vol van swakte, van vyandskap en ook van siekte. Siekte laat jou voel dat die lewe op hierdie aarde eindig is. Op hierdie aarde oorwin in enige mens die dood. Elkeen word deur die dood getref as hy of sy nie op aarde leef as die Here Jesus terugkom op die wolke nie.

Wie geen vreemdeling op aarde wil wees nie, klamp hom of haar vas aan hierdie lewe op aarde. Dan het jy geen uitsig nie. Dan is die lewe op hierdie aarde alles. Dan raak jy opstandig of in paniek as die dood kom. Of jy is heeltemal apaties maar onder hoop en verwagting.

Wie op hierdie aarde as vreemdeling leef omdat jy met Christus as jou Redder en Heer verbonde is, het uitsig. Jy mag weet dat vir jou na die dood ‘n erfenis wag wat Christus verdien het. Juis die siekekamer is dit wat ;n mens daar weer indringend by bepaal. Wat is dit dan ‘n heerlike houvas as ‘n mens in 1 Petrus 1 lees: “Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat na sy grote barmhartigheid ons die wedergeboorte geskenk het tot 'n lewende hoop deur die opstanding van Jesus Christus uit die dode, sodat ons 'n onverganklike en onbesmette en onverwelklike erfenis kan verkry, wat in die hemele bewaar is vir ons wat in die krag van God bewaar word deur die geloof tot die saligheid wat gereed is om geopenbaar te word in die laaste tyd.” Vers 3-5

Juis in die hospitaal hier in Nederland kom jy agter hoe min mense hulle vreemdeling op aarde weet. Hoe min mense met die verwagting op Christus en Sy toekoms leef. Dit is so belangrik datons ander daarop wys dat die lewe nie met die dood eindig nie. Dat juis die geloof en leef met Christus so mooi en so ‘b geweldige uitsig gee. Dit is so seker dat die Gees deur Petrus skryf dat hierdie erfenis nooit sal vergaan en nooit vuil gemaak kan word nie. Hierdie erfenis is seker omdat Christus die dood oorwin het en die dood en die duiwel definitief verslaan het.

Hierdie boodskap is ook so nodig om te bring aan mense wat in ons samelewing al meer depressief raak. Die wêreld self gee geen hoop en verwagting nie. Die HERE gee en daarom is dit vas en seker. Ons het ‘n woord vir die wêreld.

VANUIT DE ZIEKENKAMER (V)

Wat is de werkelijkheid waarin we leven?  Is dat niet meer dan wat wij zien en voelen? Is dat niet meer dan wat wij hier op aarde kunnen onderzoeken en wat de wetenschap ons na onderzoek kan vertellen? Dit is zoals er in onze tijd wordt gedacht. Gaat onze verwachting niet verder dan de dag van ons sterven? Als je zo denkt, sta je ook heel anders in het leven. Dan moet je eruit halen wat er hier en nu in zit. Dan ga je ook snel klagen en mopperen, omdat je dingen niet kunt of niet meer kunt. Hoe welvarend we ook zijn, toch veel ontevredenheid. Het moet altijd meer en welvarender. Als je dan eens naar andere mensen in andere werelddelen kijkt, kijk je snel weg, want het gaat erom dat wij het goed en makkelijk hebben.

Is dit echt de werkelijkheid? Nee. Wij zijn schepselen. Alles op deze wereld is gemaakt. Het hele heelal is niet per ongeluk en spontaan ontstaan. Het is de HEERE die de Schepper van alle dingen is. We kunnen Hem niet even buitenspel zetten. Net doen alsof Hij er niet is. Dat geldt voor ons leven van elke dag. Dat geldt ook voor ons denken, voor ons voelen, voor de wetenschap. De Schepper van alle dingen heeft alles gemaakt op Zijn Goddelijke manier. Een manier die voor ons niet na te rekenen is. Van Hem geldt wat we in Romeinen 11 lezen: “O, diepte van rijkdom, zowel van wijsheid als van kennis van God, hoe ondoorgrondelijk zijn Zijn oordelen en onnaspeurlijk Zijn wegen! Want wie heeft de gedachten van de Heere gekend? Of wie is Zijn raadsman geweest? Of wie heeft Hem eerst iets gegeven en het zal hem vergolden worden? Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen. Vs 33-36

De HEERE, de enig levende God, heeft ons laten zien wie Hij is. Hij is geen vage God. Hij vertelt ons in de Bijbel wie Hij is. Hij vertelt ons in de Bijbel ook wat Zijn goede wil is. Hoe wij ondanks onze zonden, juist Zijn beeld op aarde kunnen en moeten laten zien. Daarom altijd weer beginnen bij wat Hij zegt. Daarom mijn leven steeds weer in liefde en gehoorzaamheid volgens Zijn goede geboden laten vormen. Niet eigenwijs zijn. Niet bouwen op mijn verstand, mijn gevoel en onze wetenschap als die in strijd zijn met wat onze Vader in de hemel zegt. Leven in de echte werkelijkheid en jezelf niet bedriegen. Wat hebben we dat nodig. Ook in de ziekenkamer. Morgen meer.

VANUIT DE ZIEKENKAMER (VI) 

Zoals het nu lijkt, wordt vandaag de dag dat ik gedotterd word. Ik sta voor vanmiddag op de rol.  Natuurlijk is het spannend, maar ik zie er ook naar uit. Het is nodig. De HEERE geeft deze mogelijkheden. Ik mag vertrouwen op de zorg van mijn hemelse Vader. Ik hoop op het gebed, net als Hizkia nog 15 jaren te krijgen waarin ik mag leven. Tot Gods eer. Samen in liefde met mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Ook nog iets te mogen betekenen voor anderen. Wat zou het mooi zijn als ik nog in de opleiding, in wat dingen schrijven en als het mogelijk is in preken nog iets mag doen. Leven tot eer van God. Of zoals Calvijn het zei: Als ik maar voor de HERE verteerd word.

Vol verwachting op Christus verder. Om elkaar en anderen te laten zien hoe mooi het leven met Christus is. Door alles heen. Het bijzondere is wat we in 1 Petrus 1:8,9 lezen: “U hebt Hem lief zonder Hem ooit gezien te hebben; en zonder Hem nu te zien gelooft u in Hem en ervaart u een onuitsprekelijke, hemelse vreugde, omdat u het einddoel van uw geloof bereikt: uw redding.”

Christus liefhebben, Hem voor ogen zien, is een cadeau dat God je geeft. Dat heb je alleen aan Hem te danken. Dat je je eigen eigenwijsheid en kortzichtigheid opgeeft en dan leert zien dat Christus je leert wat echt is. Dat Christus voor jou, zonder Hem zelf gezien te hebben, die Persoon is die je hele leven is. Petrus schrijft dit. Hij heeft 3 jaar lang met Christus op aarde geleefd. Elke dag bij Hem. Hij heeft het onderwijs van de Zoon van God met eigen oren gehoord. Hij vond het soms moeilijk om dat onderwijs te aanvaarden. Hij had zo zijn eigen beeld van de Verlosser die komen moest. Christus noemt hem zelfs een keer een satan, omdat hij aan zijn eigen beeld vasthoudt. Zie Mattheüs 16:13-23. Toch heeft Petrus door de Geest leren zien dat Gods wijsheid in Christus de waarheid is. Niet als theorie, maar als de Persoon met en voor wie je leeft. Dat is het echte leven dat niemand je als gelovig kind van God kan afnemen. Leven in dienst van Christus is zo goed.

VANUIT DIE SIEKEKAMER (VII)

Gister op de mediese ingreep gewag. Dit sou in de middag gebeur. As ‘n mens wag vat dit vir jou gevoel lank. Na meerdere ure wag het die mededeling gekom dat dit later word omdat mense met spoed gehelp moes word. Hulle sou my aan die einde van die middag help. Eers kom die mededeling dat ek gereed mos maak. Ek het die klere vir die operasie aangetrek. Toe kom hulle vertel dat daar nog 2 mense gekom het wat met spoed behandel moet word. Ek kan die spesiale klere vir die operasie weer uittrek. Dit beteken dat ek nou Maandag die ingreep sal ondergaan.

Dit was ‘n teleurstelling. Nogtans is dit die HERE wat regeer en jou lewe lei. Ook dit ontvang na teleurstelling uit Gods hand. Hy wat weet wat goed is en wat Sy plan met my lewe het.  Daar kom nog iets by. Ons bely dat ons die HERE en ons naaste liefhet. Die liefde vir die naaste beteken ook dat as die naaste se nood meer is as my nood die naaste voorgaan. Dat hy of sy eerste gehelp word. Ook as dit van jouself op een ander manier ‘n offer vra. So leer ons geduld en egte liefde vir ander. Dan leer ons op Christus sien wat Sy lewe vir ons onder God  se toorn, wat ons verdien het, gegee het.

Hoe goed is dit om te op Christus as die lewende klip te bou. So word die lewe ryk. So kry ons lewe uitsig en diensbaar aan ons naaste. More meer ook Christus wat die lewende steen is. 

UIT DE ZIEKENKAMER (IX)

Zondag in het ziekenhuis. Straks digitaal inschakelen bij de kerkdienst. In deze omstandigheden een zegen. Om het Woord dat verkondigd wordt te magen horen en mee te zingen en te bidden met Gods volk. Het Christus die als de levende steen juist Zijn kerk bouwt. Ons als levende stenen, hoe zwak we ook zijn, gebruikt. Al kun je alleen nog maar bidden.

Gelukkig bouwt Christus de kerk. Gelukkig is mijn leven in Zijn goede handen. Dan word je bepaald bij deze woorden uit 1 Petrus 2: “Daarom staat er in de Schrift: Zie, Ik leg in Sion een hoeksteen die uitverkoren en kostbaar is; en: Wie in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden.” vs 6

De HEERE geeft Christus als de hoeksteen. Zonder die steen was er geen kerk en was er geen hoop. De hoeksteen betekent dat alles in het gebouw van de kerk daarop rust. Zonder die hoeksteen kan het gebouw niet. Dat betekent ook voor de prediking vandaag en voor ons hele leven als Gods volk dat we niet een eigen Christus kunnen maken. Naar ons beeld en naar onze wensen. Volgens de wensen en de gevoelens van eigen tijd en omgeving. De prediking in Christus kerk mag geen verkondiging worden volgens onze laatste mode worden. Het kan zijn dat mensen dat aansprekend vinden maar dan hebben we het niet meer over de echte Christus. Wanneer Hij ons voorgehouden wordt in de kerkdienst roept dat ook op tot verandering van je leven. Ga de kerk vandaag niet uit met de woorden: ‘Was een mooie dienst’ zonder dat je je eigen verkeerde dingen ziet en je daarvan afkeert.  Het gaat er om dat je echt ook met je leven keert tot Christus. We kunnen heel vroom belijden dat we zondaars zijn maar als we ons dan niet concreet bekeren zijn dat loze woorden. We mogen tot Christus gaan. Er is niet mooier en beter. 

UIT DE ZIEKENKAMER (X)

Vandaag vroeger dan gedacht opgehaald om gedotterd te worden. De arts komt na alle voorbereidingen nog even apart naar me toe. Hij is een arts die operaties doet met een hoog risico. Of ik me ervan bewust ben dat dit een operatie met zo’n hoog risico is. Er bestaat de kans dat ik onder de behandeling zal sterven.  Ik kan nog kiezen om deze behandeling niet te ondergaan. Wilt u dit, is de vraag.

Gelukkig kreeg ik de vrede en rust van Christus om gewoon ja te zeggen. Zonder verdere onrust. Terwijl ik ook mocht weten dat er zoveel gebed tot de hemelse Vader voor mij was. Dan komt de behandeling. Het gaat goed en er kan zelfs meer gedaan worden dan eerst gedacht. Heerlijk om te zien hoe de HEERE werkt en zorgt dat de behandeling kon plaatsvinden en er geen enkele complicatie is opgetreden. Waarschijnlijk morgen naar huis. Aan God de eer. Dat betekent ook dat ik de energie die ik nog krijg in de dienst van Christus wil gebruiken. Met meer rust en ontspanning dan hiervoor, maar wel in dienst van onze God en Koning: Jezus Christus.

Ik moet nu steeds denken aan Psalm 30: “Luister, HEERE, en wees mij genadig; HEERE, wees mijn Helper.  U hebt voor mij mijn rouwklacht veranderd in een reidans, U hebt mijn rouwgewaad losgemaakt en mij met blijdschap omgord. Daarom zal mijn eer voor U psalmen zingen en niet zwijgen. HEERE, mijn God, voor eeuwig zal ik U loven.” vs 11-13

Of in de berijming die we zo vaak gezongen hebben:

Hoor, HERE, let op mijn gebed,

Wees mij een helper die mij redt.

Ik zoek uw aangezicht, o HEER,

Schenk mij Uw trouw en liefde weer.

Toon mij uw gunst en wees weldadig,

Kom mij te hulp, hoor mij genadig

 

U hebt mijn rouwklacht en geschrei

Veranderd in een blijde rei.

Mijn rouwkleed hebt U weggedaan,

Een vreugdekleed deed U mij aan.

Zo klinkt, o HEER, mijn psalm naar boven.

Mijn God, U zal ik altijd loven.”

VANUIT DIE SIEKEKAMER (XI SLOT) 

Mag vanmiddag weer huis toe. Meer as twee weke in die hospitaal. Die HERE dankbaar dat Hy hiervoor gesorg het. Dit is nie lekker om solank in die hospitaal te moet wees. Nogtans was die versorging, hulp en deskundigheid in hierdie hospitaal (Isala Zwolle) in een woord geweldig. Wat ‘n geduld, wat ‘n liefde en hulp van elkeen hier.

Somtyds hoor jy dat mense net kla omdat dinge in die hospitaal ‘n bietjie anders gaan as by die huis. Of omdat die kos wat jy kry nie so is as by die huis nie. Ons kan so ondankbaar wees. Ons kan so op onsself gerig wees. Ook as ons siek is. As ons deur ander mense liefdevol versorg word. Dit is so belangrik om te waardeer wat ander vir ons doen. As ek nie meer kan wat ek vroeër kon is dit so belangrik om raak dat elke hulp wat ek kry ook God se genade deur mense is. Die wêreld draai nie om my nie, die wêreld is nie van my afhanklik nie. My afhanklikheid van ander, my siek wees, herinner my aan my eie sonde en skuld. As dit goed is, bring my dit weer by Christus as my Verlosser en by God as my Vader. So wil die Gees in my werk en my daarvan oortuig dat dit ‘n wonder is dat ek by Christus mag behoort.

Dit is goed dat die Gees my weer het laat raaksien dat Christus in beheer is en m glad nie nodig het nie. Die wonder is dat ek as sondaar wat sy gebrek en sondes bely kind van God mag wees. Dan leer ek dank vir al die hulp en liefde wat ander my gee. Ook in die hospitaal. Dan mag ek terugkyk op ‘n geseënde tyd wat my weer meer naby Christus gebring het. Dan leer ‘n mens ook dank vir die siekekamer wat jy nodig het vir die groei na Christus toe. Nou onder God se seën huis toe. In vertroue op Hom.