Dit is waar onze reis begint. Maak kennis met ons bedrijf en wat we doen. Wij staan voor kwaliteit en goede service. Sluit je aan, terwijl we samen groeien en succesvol worden. We zijn blij dat je hier bent om deel uit te maken van ons verhaal.
WAARHEID EN LEUGEN MEDITATIES/ WAARHEID EN LEUEN MEDITASIES
DE WAARHEID (I)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
Het laatste jaar lees ik veel in de geschriften van voorgangers uit de eerste 400 jaar na Christus. Een van de dingen die me dan opvalt hoe er vol overtuiging vanuit de Bijbel wordt geschreven. Hoe juist de vastheid, de noodzaak, de betrouwbaarheid van Gods Woord benadrukt. Bijvoorbeeld bij iemand als Irenaeus komt dat steeds weer naar voren. Irenaeus wat dominee in Lyon. Hij was in zijn tijd een heel invloedrijke man in de kerk. Hij leefde van van 122 tot 202 na Christus. Hij was opgeleid door Polycarpus. De Polycarpus was weer een leerling van de apostel Johannes. We zitten dus nog heel dicht op het begin van de kerk van het Nieuwe Testament.
Bij hem valt het op hoe hij in een omgeving waar de grote meerderheid niet in Christus gelooft vrijmoedig het evangelie uitdraagt. Hij weet dat mensen in de omgeving allerlei bezwaren en vragen hebben bij wat hij en zijn gemeente geloven. Hij weet hoe al die vragen en bezwaren voor iemand die geen christen is logisch klinken. Dan wijst hij erop dat je niet bij die vragen moet beginnen. Dat je de vragen vanuit de wereld je geloof niet moet laten ondermijnen. Je moet niet meegaan met al die vragen en pas als je een antwoord kunt geven dat logisch lijkt, ben je zeker van je geloof. Dit is wat ook in onze tijd speelt. Bij heel veel in de Bijbel worden vragen gesteld. Heel veel dingen die over Christus gaan, worden vanuit gevoel en zogenaamde wetenschap in twijfel getrokken. Als we daar beginnen, wordt het geloof ondergraven.
Irenaeus wijst in navolging van de Geest erop dat we vanuit de echte waarheid moeten denken en antwoord moeten geven! De gemeente van Christus moet de plaats zijn waar Gods Woord, waar de waarheid, altijd weer het uitgangspunt is! De wijsheid die van God komt en de Geest in de Bijbel heeft laten opschrijven, is de waarheid. Daar kun je op aan. Het is zoals de Geest het ons vertelt. Daarom mogen we zelf en naar buiten toe steeds weer vanuit Gods Woord antwoord geven. Mogen en moeten we elkaar zo versterken in een leven en denken volgens de waarheid? Christus is de waarheid in eigen persoon. Morgen meer.
DE WAARHEID (II)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
Gisteren eindigde ik ermee dat Christus de waarheid is. Deze woorden worden in onze tijd nogal eens gebruikt om de waarheid vloeiend te maken. Als je er dan op wijst dat het in bepaalde dingen om de waarheid gaat, zegt de ander: ‘Maar bedenk dat Jezus de waarheid is. Het gaat niet dat dit vaststaat, maar het gaat erom dat je Jezus volgt.’
Dat klinkt allemaal heel gelovig. Zo is het waarschijnlijk ook bedoeld. Maar let erop wat dit betekent. Daarmee zeg je eigenlijk dat de Here Jezus zelf ons niet echt de waarheid heeft laten zien. Het zou alleen gaan om de houding. Dan vooral de houding van liefde. De Here Jezus zou ons alleen die houding leren en niet laten zien wat de wil van God in concrete zaken is. We moeten elkaar vooral niet houden aan de regels die God in de Bijbel ons laat zien. Er moet de vrijheid zijn om jezelf te zijn. Jezus is liefde, dus mag je niet tegen jezelf en anderen zeggen: wat je nu doet of zegt is verkeerd. Dat is zonde, omdat het in strijd is met wat Christus ons in Zijn Woord leert. Dan zouden we volgens velen van het evangelie een wet maken. Dat zou Jezus nu juist niet doen.
Is dit zo? Is de waarheid niet ook de duidelijke wil van God voor ons leven? Is de waarheid ook niet dat we in God geloven zoals Hij zich aan ons in de Bijbel heeft laten zien? De waarheid is dat we ons laten leren door wat God ons zegt in wat we geloven, in wat we doen, wat we willen, wat we voelen. Het gaat om ons hele leven. De van zichzelf zondige mens wil luisteren naar Christus om door de Geest naar Gods eigen Woord al meer te veranderen. Wie zegt dat Jezus' boodschap is dat liefde betekent dat je allemaal jezelf mag blijven, verspreidt een leugen. De duivel lacht als dat de boodschap in een kerk is. Hieronder twee uitspraken van de Here Jezus die dit onderstrepen. Er zouden er nog tallozen vanuit Gods eigen Woord aan toe te voegen zijn.
“Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.” Mattheüs 22:37-40 Dit zegt de Here Jezus, die zelf juist in alles leefde om de wil van Zijn hemelse Vader te doen: “Mijn voedsel is dat Ik de wil doe van Hem Die Mij gezonden heeft en Zijn werk volbreng.” Johannes 4:34
De Here Jezus zegt in Johannes 15 o.a. dit: “Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; blijf in Mijn liefde. Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf. Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden.” vs 9-11
Het gaat er in ons leven ook om dat we Jezus echt als onze Heer en Meester volgen. Op Zijn Woord, tegen eigen verkeerde gedachten en gevoelens in.
DIE WAARHEID (III)
“Maar as ek vertraag word, moet jy weet hoe jy jou moet gedra in die huishouding van God: dit is die •kerk van die lewende God, 'n pilaar en 'n fondament van die waarheid.” 1 Timoteüs 3:15
Die kerk pilaar van die waarheid. Dit beteken dat die kerk die waarheid uitdra. In woorde en ook in die lewe as gemeente. Die kerk, die gemeente moet die gemeenskap wees wat van die waarheid spreek. Van wie die waaruit in die omgewing uitstraal. Soos ons o.a. in Filippense 2 lees: “Doen alles sonder kla en teenpraat, sodat julle sonder blaam en onskuldig kan wees, kinders van God, smetteloos, te midde van 'n krom en ontaarde geslag. Julle skyn onder hulle soos sterre in die heelal, deurdat julle vashou aan die woord van die lewe. Op hierdie manier sal julle op die dag van Christus my rede tot roem wees, sodat ek nie vergeefs gehardloop of my vergeefs ingespan het nie.“ vs 14-16
Let daarop dat hierdie manier van lewe voortkom aan die ‘vashou aan die woord die lewe.’ Dus vashou aan die waarheid. In ons tyd sê mense dan vir jou: ’Jy moet nie vergeet dat vir die Jode waarheid met trou te doen het nie. Dit gaan nie daarom dat die waarheid beteken dat dit so is nie maar dat God en wat Hy sê betroubaar is.’
Dit word dan ’n rede om wat ons in God se Woord lees nie so ernstig te neem nie. Dan is dit die sogenoemde trou wat moet afdoen van die waarheid en ons meer vryheid moet gee ons eie interpretasie, ons eie verstand, ons eie gevoel te kan volg. Dan word die bron van ‘n lewe in liefde volgens God se wil aangetas. Dan gan ons vir ‘n deel leef op die gevoel van onsself en van ons eie tyd.
Dit is ‘n manier van praat wat ons in die Bybel nie lees nie. Dit is ‘n eie bedenksel. Dat waarheid alles met trou te doen het, is reg. Hoekom kan ons glo wat Christus vir ons in die Bybel sê? Hoekom is dit nodig om God se goeie gebode te volg? Omdat Hy 100% betroubaar is!. Omdat ons op Sy Woord as die betroubare Woord kan bou. Wat Hy sê is altyd waar! Dat het niks met een of ander teorie te doen. Dit is hoe die HEERE is en wat Hy sê. Ons kan nie sê dat ons as mense betroubaar is. Ek dink nou o.a. aan Psalm 12: “Verlos tog, Here! Want daar is nie meer getroue volgelinge nie; die betroubares onder die mense het verdwyn. Die een mens belieg die ander; met vleiende lippe praat hulle uit twee monde. ..... Die Here se woorde is suiwer woorde, silwer wat gelouter is in 'n smeltoond in die grond, dit is sewe maal gesuiwer.” Vs 2,3 .....7
DE WAARHEID (IV)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
Waar komt de waarheid vandaan? Is de waarheid iets wat vaststaat of groeit de waarheid? Is het zo dat de mens door ontwikkeling beter wordt en dat de mens zo al meer tot dingen komt die goed zijn? Die wij dan waarheid noemen. Of is het zelfs zo dat door de tijden heen de waarheid is wat de meeste mensen op dat moment voelen of denken? Dan kan de waarheid steeds weer anders zijn. Dan zou ook de boodschap die er vanuit de kerk zou klinken, steeds weer aan verandering onderhevig zijn.
Toch is het niet zo. Christus is de waarheid. God is het die ons vertelt wat waarheid is. Van die ene God die alles gemaakt heeft, lezen we in Jakobus 1: “Elke goede gave en elk volmaakt geschenk is van boven en daalt neer van de Vader der lichten, bij Wie er geen verandering is, of schaduw van omkeer.
Overeenkomstig Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord van de waarheid, opdat wij in zeker opzicht eerstelingen van Zijn schepselen zouden zijn.” vs 17,18
De enig levende God is alleen maar goed. Bij Hem en uit hem is de waarheid die gelukkig nooit verandert. Dat is zo goed omdat God goed is. Hij verandert nooit in iemand die gebrekkig of slecht of maar een beetje slecht wordt. Hij is de Schepper. De waarheid was er dus altijd. De waarheid heeft zich niet ontwikkeld. De waarheid vind je bij God en bij Hem alleen.
Dan zie je ook dat meerdere dingen in de loop van de tijd juist door eigenwijsheid en afval van ons verkeerd geworden zijn. Laat ik een voorbeeld noemen. In de tijd van de Grieken en de Romeinen waren het de meest invloedrijke personen die ervoor pleitten om kinderen die gehandicapt geboren werden ergens achteraf dood te maken. Zulke kinderen zouden bij het opgroeien alleen maar een last voor de samenleving zijn en je als ouders ongelukkig maken. Dit soort gedachten vinden we in onze tijd ook weer terug.
Deze gedachten en gevoelens zijn geen groei naar de waarheid, geen groei naar iets dat goed is. Het is afval, het is een ontwikkeling de verkeerde kant op. Daartegenover heeft de kerk de waarheid, de liefde ook voor bijvoorbeeld het gehandicapte leven uit te dragen. Zo kwam er door de verkondiging van het evangelie onder volken weer de aandacht, zorg en liefde voor mensen die gestremd het leven binnenkomen.
DIE WAARHEID (V)
“Maar as ek vertraag word, moet jy weet hoe jy jou moet gedra in die huishouding van God: dit is die kerk van die lewende God, 'n pilaar en 'n fondament van die waarheid.” 1 Timotheus 3:15
Die waarheid het alles te doen met dat die dinge so is soos hulle vertel word. Jy kan op die woorde wat gesê en geskryf word vir 100% aan. Hulle is betroubaar. Hulle vertel jou die werklikheid in verlede, hede en toekoms. Dit is die woorde van God. God is die waarheid, Christus is die waarheid. Die Gees het die Bybel, God se Woord, as die waarheid gegee. Nogtans is dit nie so dat dit daarby net om die feite gaan nie. Ons geloof, ons lewe uit geloof is as dit goed is gebou op die feite wat die HEERE ons laat hoor en lees. Ons bou daarop om die waarheid ook te doen! Om volgens God se waarheid te leef. Om Christus op Sy Woord te volg.
Jy kan sê: die waarheid is ook eties. Dit beteken dat God se waarheid ons wys wat Sy wil is. Dat ons geroep word om volgens Sy waarheid Sy beeld op hierdie wêreld uit te straal. Sodat ons lewens al hoe meer van Hom getuig en al hoe meer wys wie Hy is. Die waarheid begin dus nie by ons nie. Nie by ons gedagtes en gevoelens nie maar by die HEERE. Dit is ook die rede hoekom ons so dikwels in God se Woord lees dat ons volgens Sy Woord gevorm moet word. Verander moet word. Ons moet omdraai van ons verkeerde gedagtes en gevoelens. ‘n Baie mooi voorbeeld daarvan vind ons in Efeze 4: “Dit sê en bevestig ek dan in die Here: Julle moenie meer soos die heidene met hulle niksbeduidende gedagtes leef nie. Hulle denke is verduister, hulle is vervreem van die lewe met God, omdat hulle onkundig is, deur die hardheid van hulle harte. Omdat hulle gevoelloos geword het, het hulle hulleself oorgegee aan losbandigheid, om onversadigbaar allerhande onrein dade te pleeg.
Maar julle het Christus nie so leer ken nie. Julle het tog van Hom gehoor, en julle is oor Hom onderrig, volgens die waarheid wat in Jesus is, naamlik dat julle, wat julle vroeëre lewenswandel betref, die ou mens moet aflê, wat as gevolg van sy misleidende drange vergaan. Julle moet eerder in die aard van julle denke vernuwe word. Ja, trek die nuwe mens as kleed aan, wat in ware geregtigheid en heiligheid in ooreenstemming met God geskep is.” Vs 17-24
Die waarheid wat ons dryf om ons lewe al meer op Christus te rig is gebou op Christus wat ons in Sy Woord die feite gee om vanuit die feite vir God te leef met alles wat in ons is.
DE WAARHEID (VI)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
Ik kom nog even terug op het punt dat de HEERE de Schepper van alle dingen is. Dat Hij de God is die een en al goedheid en rechtvaardigheid is. Hij maakt alles goed! Hij maakt als kroon op de schepping de mens als Zijn beeld. Als het schepsel dat kan laten zien wie God is. Die Hij zo maakt dat de mens in staat is om in volle gehoorzaamheid en liefde aan God te leven. Om zo in volledige vrede met andere mensen en met de hele schepping te leven. Zonder ooit iemand of iets wat God geschapen heeft schade aan te doen. Dat is de waarheid! Die waarheid tast je aan als je een of andere vorm van evolutietheorie aanhangt. Als je ervan uitgaat dat door strijd, door overwinning van de sterkste of de meest aangepaste die overleeft en de ander verdwijnt. Dat is lijnrecht in strijd met de waarheid. Met wat we ook als kerk hebben uit te dragen.
De kerk moet een aanplakzuil in de wereld zijn die laat zien hoe goed God is en hoe Hij alles goedgemaakt heeft. Dan gaan we ontdekken dat al die ellende, al het aantasten van Gods prachtige schepping, alle liefdeloosheid en geweld erdoor ons is. Omdat wij niet meer Gods beeld wilden zijn. Een van de gevolgen is dat we voor onszelf of voor onze groep en ons tijdelijke belang en tijdelijke positie gaan. Dan verheerlijken we onze groep. Wij eerst, klinkt het dan. Ik eerst, dan de praktijk bij velen.
De waarheid is zo anders! De waarheid vind je in Christus. Hij offert zichzelf op om anderen te redden. Hij offert zich op om de schepping te redden en haar oude heerlijkheid terug te geven. We lezen daarover in Romeinen 8: “Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God. Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft, in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.” Vs 18-22
Mensen vinden dit vaak maar zwak gedoe en gaan in onze tijd al meer voor een sterke man. Gaan voor de sterke man is afval van de HEERE. Het is nodig dat we voor Christus als de waarheid gaan en Zijn liefde vormgeven in deze wereld. Al noemt de wereld dat zwakheid. De Geest laat Paulus o.a. dit schrijven: “Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen. Daarom heb ik een behagen in zwakheden, in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.” 2 Korinthe 12:9,10
DE WAARHEID (VII)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
De waarheid wordt nogal eens in tegenstelling gebracht met het omgaan met mensen in nood. Het zou in de nood, het zou in het pastoraat om meeleven en begrip gaan. Het zou in de nood van het leven meer om begrip gaan dan om de waarheid. In die nood zou het in het contact erom gaan dat onze verhalen bij elkaar komen. Of ons verhaal en een verhaal van God. Dat moet dan een verhaal van begrip en bemoediging zijn. Bij zo’n verhaal hoort dan niet om de situatie van de mens in nood echt onder ogen te zien. Daarbij zou dan niet passen dat er over schuld, verandering en bekering gesproken zou worden. De ambtsdragers in de kerk zouden dit goed in hun oren moeten knopen en eigenlijk alleen maar begrip en daarmee bemoediging en meeleven moeten uitstralen. Daarbij kunnen ze dan zeggen dat God ons begrijpt, dat Hij zelf met ons meelijdt, maar verder zou het eigenlijk niet moeten gaan. Is dat zo? Verdwijnt de werkelijkheid, de waarheid waarvan we meerdere keren weggeroepen moeten worden omdat er zonde in het spel is, niet bij het echte pastoraat?
Ik ga nu een beeld gebruiken dat collega Kees van Dijk twee weken terug in een preek gebruikte. Wat zou er gebeurd zijn als een ouderling of predikant op het krukje van begrip bij de verloren zoon uit Lukas 15 was gaan zitten? Wat was dan het gevolg geweest? Dan zou de verloren zoon niet op de Vader gewezen zijn bij wie er vergeving was als hij terugkeerde. Dan zou de verloren zoon in zijn hart geen belijdenis van zijn schuld gehad hebben. Dan zou hij niet aan zijn schuld in die situatie herinnerd zijn. Dan zou hij de weg naar de Vader door Christus niet gevonden hebben. De echte pastorale hulp brengt je bij Christus als de Verzoener van je eigen schuld en zonden. Brengt je zo bij de liefdevolle Vader. Dan leer ik door het pastoraat dat de waarheid aan mijn hart brengt en zo door de Geest zeggen: “En nadat hij tot zichzelf gekomen was, zei hij: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom om van honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. En ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maak mij als één van uw dagloners. En hij stond op en ging naar zijn vader.” Lukas 15:17-20
Pastoraat en hulp zonder deze waarheid brengen je alleen maar op een dood spoor.
WAAR HET ECHT OM GAAT!
Na een week waarin het in de Nederlandse politiek, in de wereld en bij meerdere demonstraties vooral weer ging om geld, eigen welvaart, eigen macht en eer. Waar het steeds weer om ons en onze groep eerst gaat, is het goed om even stilgezet te worden. Bij waar het echt om gaat in het leven. Hoe mensen zo voor Christus en de medemensen hebben geleefd. Hieronder iets uit het verleden dat ons daarbij bepaalt.
We gaan naar Rome in het jaar 258 na Christus. Het is een zware tijd voor de christenen. Valerianus is keizer. Hij zet zich in voor actieve vervolging van christenen en wil de oude godsdienst van de Romeinen weer nieuw leven inblazen. Hij heeft er al voor gezorgd dat de bisschop van Rome gedood is. Ook andere belangrijke mensen in de christelijke kerk zijn op zijn initiatief gedood. Dan is het een belangrijke ambtenaar die diaken Laurentius laat ontbieden op zijn kantoor. Laurentius is nog jong. Hij gaat met een zwaar hart naar het kantoor. Zal hij de volgende zijn die om zijn geloof doodgemaakt zal worden?
De keizer wil christenen niet alleen doodmaken. Hij vermoedt dat die christenen ook veel geld en goed hebben. Laurentius is als diaken de man van het geld in de kerk van Rome. De hoge ambtenaar zegt tegen Laurentius: ‘Breng mij de schatten van de kerk. Al het goud, zilver, juwelen, echt alles!’
Laurentius blijft rustig en zegt vriendelijk: Geef mij drie dagen de tijd om ervoor te zorgen dat de keizer de schatten van de kerk krijgt. Dat wordt hem toegestaan.
Laurentius gaat hard aan het werk. Hij gaat geen geld en andere dingen bij elkaar halen in die dagen. Hij deelt uit en deelt uit! De liefde van Christus leeft in hem en daarom geeft hij juist aan hen die het zo nodig hebben. Hij wil niet zijn leven redden, maar juist zorgen voor de medemensen die het zo nodig hebben. De keizer heeft het niet nodig. Die leeft voor zichzelf, zoals zoveel machthebbers in onze tijd. Ook in westerse landen.
Na drie dagen gaat Laurentius weer naar de hoge ambtenaar. Hij vertelt dat hij klaar is en nodigt de ambtenaar uit om met hem mee te gaan. Ze komen op een plein in Rome. Daar moeten de schatten van de kerk van Rome te vinden zijn. Voor de keizer. Laurentius en de andere Romein komen op het plein. Er is geen goud, geen zilver en geen andere kostbaarheden te zien. Wie zijn er wel? Een grote groep arme, kreupele, hulpbehoevende mensen. Aan hen is uitgedeeld vanuit de kerk wat ze nodig hadden. Laurentius wijst de Romeinse ambtenaar op deze mensen en zegt: ‘Dit zijn de echte schatten van de kerk.’ De Romein is zo kwaad. De keizer vist achter het net en wordt erop gewezen dat hij voor de armen heeft te zorgen. Het gevolg van dit alles is dat Laurentius onthoofd is. Hij heeft het rijke, onverwoestbare leven bij Christus voor altijd gekregen.
Hier zien we waar het in het leven om heeft te gaan. Wat zijn we met al onze macht en welvaart in onze tijd vaak straatarm.
DIE WAARHEID (VIII)
“Maar as ek vertraag word, moet jy weet hoe jy jou moet gedra in die huishouding van God: dit is die kerk van die lewende God, 'n pilaar en 'n fondament van die waarheid.” 1 Timotheus 3:15
Ek kom nog terug op die gelykenis van die verlore seun. Van die liefdevolle Vader wat vol liefde op die seun wat met belydenis van skuld na die Vader teruggaan. Hieronder vind jy ‘n Skrifberyming wat ek in Suid-Afrika gereeld laat sing het. Wat altyd weer groot indruk op my maak.
1.Nou sal ek opstaan, na die woning weer,
die vaderhuis my wank'le voetstap keer.
"My vader, sal ek sê, van misdaad sku,
"my sonde is teen die hemel en voor u."
- "Ek het van hoë kindskap neergestort
en is nie werd u seun genoem te word,
as ek, my vader, wat u gramskap vrees,
as ek by u 'n huurling maar kan wees."
- Hy 't opgerys, sy swerfpad weer gegaan:
"lig neem die vader my as huurling aan."
Die 't hom gesien en - eerste straal van hoop -
uit jammerte hom tegemoet geloop,
- tot waar hy was, hom aan sy hart laat rus,
geliefkoos deur die vaderlike kus.
"My vader", roep hy uit, van misdaad sku,
"my sonde is teen die hemel en voor u.
- "Van hoë kindskap het ek neergestort
en is nie werd u seun genoem te word;
as ek, my vader, wat u gramskap vrees,
as ek by u 'n huurling maar kan wees."
- Die vader sien sy slawe wagtend staan;
"Bring hier die beste kleed, trek hom dit aan;
bring vir sy hand die ring van fynste gloed
en skoeisel vir sy afgesloofde voet,
- "Want hy, my seun, oor wie ons vrolik is,
was dood en het, in bly herrysenis,
weer lewendig geword; en hy, my kind,
vir my verlore, is eind'lik weer gevind."
As ons onsself en ander sondaars nie volgens God se waarheid op ons sondes wys en nie oproep tot bekering is die waarheid nie in ons nie. Dan kan dit goed voel maar is ons onbarmhartig en liefdeloos. Teug na die Vader moet steeds weer die kern van die prediking en die pastoraat wees!
DE WAARHEID (IX)
Maar voor het geval dat ik langer wegblijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid. 1 Timoteüs 3:15
De waarheid laten horen. Luid en duidelijk. Om juist te laten zien hoe de dingen echt zijn. Dat is ook bevrijdend. Dat geeft ook uitzicht. Ook zicht op waar deze wereld en het leven op deze wereld voor bedoeld is. Het laat ook zien dat we ons uitgangspunt voor het leven niet in het hier en nu moeten zoeken, maar in hoe de HEERE hemel en aarde gemaakt heeft. Het begin, zoals God het geschapen heeft, is beslissend. Dan zien we hoe we met onze gedachten en met ons hart van Gods goede begin en bedoeling zijn weggegroeid. Hoe we daardoor in feite in leugens zijn gaan geloven. Dat dit ons gedrag ook is gaan bepalen.
Wat is de bedoeling van ons bestaan op aarde? Wat is normaal? Laten we eens teruggaan naar de verhalen over het ontstaan van de aarde. We vinden daarover op de aarde allerlei verhalen. Vanuit Egypte, Babylonië, Assyrië en ook vanuit Germanen en andere volken. Steeds weer komt in een of andere vorm naar voren dat de wereld ontstaan is door strijd. Door strijd tussen de goden. In die strijd ontstaat dan de wereld. Vanaf het begin zou er strijd zijn geweest om de dingen te ordenen. Om zo tot de wereld te komen zoals wij die kennen. Dat maakt duidelijk dat strijd gezien werd als iets wat nodig en in veel gevallen ook goed was.
Als je dat nu vergelijkt met wat de Heilige Geest ons als de waarheid laat zien. Hoe is de aarde in werkelijkheid geschapen? Zonder strijd! De HEERE, die alleen maar goed is, geeft een goede wereld. Hij maakt een wereld waarop de vrede heerst. Waar iedereen en alles in harmonie met elkaar is. Geen enkele bedreiging voor elkaar. Die komt er alleen als we onze eigen baas willen zijn. Als we tegen onze Schepper opstaan en de strijd zoeken. De HEERE is de God van de vrede! Hij heeft alles goedgemaakt. De andere gedachten zijn er gekomen doordat we de echte God buiten de deur willen houden en verklaringen zoeken volgens onze menselijke verlangens en behoeften na de zondeval.
De gedachten van de volken waren afwijkingen en ontkenningen van de HEERE en Zijn prachtige werk. Gevolg is oorlog en geweld. Dan terug naar vandaag! Wat is een theorie die nu door velen wordt aangehangen als het gaat om het ontstaan van de wereld? Evolutie. Hoe is volgens deze theorie de wereld geworden zoals die nu is? Door strijd! Door het recht van de sterkste of de meest aangepaste. We zijn weer terug bij al die heidense verklaringen. Zonder goden, maar wel met de ontkenning van de enige echte God. Is het niet opvallend dat we weer terug zijn bij de verklaringen van allerlei volken, omdat we niet geloven in de enige God die vrede brengt. Kijk eens wat voor een puinhoop wij ervan maken op deze wereld. Het is meer dan tijd om onze eigen wijsheid opzij te schuiven en ons te laten leren door de enig levende God.
DIE WAARHEID (X)
“Maar as ek vertraag word, moet jy weet hoe jy jou moet gedra in die huishouding van God: dit is die kerk van die lewende God, 'n pilaar en 'n fondament van die waarheid.” 1 Timotheus 3:15
Die waarheid is hard sê baie mense. Met dit wat jy waarheid noem, maak jy mense seer. Jy moet nie so oortuig wees dat wat jy sê die waarheid is nie. Dit is reg dat ons nie so vinnig van onsself oortuig moet wees nie. Ons is nie mense wat vanuit ons eie hart die waarheid ken nie. Ons is mense wat onsself dikwels bedrieg en vir waarheid hou wat dit nie is nie. Ons eie gevoelens kan daarvoor sorg dat ons ons eie waarheid glo terwyl die dinge nie regtig so is nie.
Ons moet mooi daaraan dink. Nogtans bestaan die waarheid. Regtig! Ons vind die waarheid by God en in Christus. Christus se woorde wat die waarheid laat praat, kan hard voel. Dit ontdek ons naamlik aan ons eie verkeerde dinge. Aan ons sondes, aan ons maak van ons eie waarheid terwyl dit nie die waarheid is nie. Ons lees dit baie duidelik in wat die Here Jesus in Johannes 8 sê: “Toe het Jesus vir die Jode wat Hom geglo het, gesê: “As julle in my woord bly, is julle waarlik my dissipels, en julle sal die waarheid ken, en die waarheid sal julle vry maak.” Hulle het Hom geantwoord: “Ons is die nageslag van Abraham en was nog nooit iemand se slawe nie – hoe kan u sê, ‘Julle sal vry word?’ ” Jesus het hulle geantwoord: “Amen, amen, Ek sê vir julle: Elkeen wat sonde doen, is 'n slaaf van die sonde. En die slaaf bly nie vir altyd in die huis nie, maar die seun bly vir altyd. As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle werklik vry wees.” Vs 31-36
Ons vind die waarheid nie in onsself nie, nie in die familie waarin ons groot geword het nie, nie in die volk waartoe ons behoort nie. Ons vind die waarheid nie in die lyn van die bloedband nie. Ons is almal sondige mense wat uit onsself en ander bedrieg. Ons het Jesus Christus as die waarheid nodig wat ons aan onsself ontdek. Ons het nodig om die spieël van Christus as die waarheid te kyk en te ontdek dat ons vergifnis en ‘n n uwe lewe nodig het. Ons het nodig dat God se waarheid ons ontdek aan ons skuld sodat ons by Christus versoening met God soek. So maak die waarheid ons vry van skuld en straf. Dan gaan jy sien hoe jy die harde waarheid nodig het om juis by die grootste liefde wat bestaan, God se liefde, te kan uitkom! Ons het Christus wat die waarheid is so nodig! Dan roem ons nie in onsself en op ons afkoms nie. Dan soek ons saam met ander juis Christus as ons Bevryder.
DE WAARHEID (XI)
“opdat wij geen jonge kinderen meer zouden zijn, heen en weer geslingerd door de golven en meegesleurd door elke wind van leer, door het bedrog van de mensen om op listige wijze tot dwaling te verleiden, maar dat wij, door ons in liefde aan de waarheid te houden, in alles toe zouden groeien naar Hem Die het Hoofd is, namelijk Christus.” Efeze 4:14,15
De waarheid is maar niet een of ander ding. Het kennen van de waarheid heeft een heel duidelijk doel. Het gaat erom dat we maar niet heen en weer gegooid worden. Dat het leven niet zoiets lijkt als iets wat geen zin heeft. Wanneer het leven voelt als een soort lot waaraan je niets kunt doen, voelt het ook zinloos. Dat is leven niet meer dan het beste ervan maken en wachten op de dag dat je doodgaat. Vooral als je dan ziet hoe allerlei machten, hoe mensen en bedrijven met veel geld ons leven lijken te bepalen, kun je daar negatief en moedeloos van worden. Waar leef je eigenlijk voor? De toekomst kan dan een groot zwart gat lijken.
De Heilige Geest maakt hier in Efeze 4 duidelijk dat de HEERE ons de waarheid laat zien om juist vooruit te kunnen. Om niet maar moedeloos heen en weer gegooid te worden. Dat kan zo makkelijk gebeuren als mensen met allerlei meningen op je afkomen. De een zegt dit en de ander dat. Wat is nu echt? Echt is niet wat ons gevoel zegt, maar wat Christus ons laat zien en weten. Echt is de waarheid die ons in de Bijbel wordt verteld. De ellende is dat allerlei mensen, ook mensen die zich theologen en dominees noemen, dan gaan zeggen dat je de Bijbel wel met een korreltje zout moet nemen. God zelf vertelt ons in en door de Bijbel de waarheid. Juist om met zekerheid in alle menselijke verwarring uitzicht te hebben. Het is juist de duivel die van allerlei mensen gebruikmaakt om twijfel te zaaien, om moedeloos te maken, om je op een weg te laten denken en voelen die vol onzekerheid en angst is. Die je verslaafd maakt aan je eigen gevoel en je vatbaar maakt voor allerlei angst.
De Geest ons in Gods Woord de waarheid om juist Christus te kennen en te leven. Wie dat doet, mag steeds weer uit Gods mond horen: Wees niet bang! Door Christus is er altijd toekomst. Hoe donker het ook in je leven lijkt.
VERKEERD OF ZORG?
De politieke partij PRO gaat in het parlement een voorstel indienen om abortus uit het Wetboek van Strafrecht te halen en te regelen via zorgwetten. Deze partij wil zelfs proberen het recht op abortus in de grondwet te krijgen. De reden daarvoor is dat abortus zorg is en niet iets wat verkeerd is. Niet iets wat met straf te maken heeft. Het ongeboren leven verdient op zichzelf geen bescherming. Het zou iets zijn dat we als een ding kunnen behandelen. Als het iets is dat ons voor problemen stelt, moet er zonder schuldgevoel de zorg verleend kunnen worden om het probleem weg te halen.
Ik beweer hier op geen enkele manier dat zwanger raken vrouwen niet in grote problemen kan brengen. Ik stap daar niet overheen. Dat juist als dit zo is veel liefde en zorg verleend moet worden, is juist vanuit Christus’ liefde heel duidelijk. Daaraan mogen we ons nooit onttrekken. Juist vanuit Gods liefde en daarom uit liefde voor de vrouw in verwachting en het kindje dat in haar buik groeit.
Toch is het juist een teken van een spijkerharde samenleving waar de liefde verdwijnt dat we abortus als zorg zouden behandelen. Dan zou zorg zijn dat we een medemens doodmaken. Alleen omdat het nog niet geboren is. Het ongeboren kind is niet minder een mens dan jij en ik. Wat zouden we ervan vinden als geregeld zou worden dat het doden van jou of mij niet meer strafbaar is, maar dat het zorg is die gegeven kan worden?
De HEERE heeft de mens vanaf de bevruchting gegeven als leven. We hebben samen om dat leven heen te staan. Om samen met moeder en vader voor dat leven te zorgen. Ook als dat leven een gehandicapt leven is. Ja, maar volgens de wet mag abortus. Laten we goed bedenken dat iets niet goed of verkeerd is, omdat wij dat per wet afspreken. Wij zijn van onszelf niet goed na de zondeval. De Here God is goed en als Hij duidelijk maakt dat Hij het leven vanaf het begin geeft (zie bijvoorbeeld Psalm 139), dan is dat beslissend. Laten we een samenleving zijn die niet snoeihard is, maar die vanuit Gods liefde ook om het ongeboren, zwakke en ook gehandicapte leven staat! Dat is echte zorg en voorkomt dat we mensen worden die anderen doden.
DIE WAARHEID (XII)
“Die doel hiervan is dat ons nie meer klein kindertjies sal wees nie, wat deur onstuimige golwe rondgeslinger word en rondgewaai word deur elke wind van lering, deur mense se slinksheid en die gekonkel waardeur hulle dwaling beplan; maar dat ons eerder, terwyl ons in liefde aan die waarheid vashou, in alle opsigte na Hom toe sal groei. Hy, Christus, is die Hoof uit wie die hele liggaam, harmonieus saamgevoeg en saamgebind, deur die ondersteuning van elke gewrig, volgens die werking van elke deel afsonderlik, die groei van die liggaam bewerk tot sy eie opbou in liefde.” Efesiërs 4:14-16
Vashou aan die waarheid. Jou daaraan vasklem. Nie jou waarheid maar die waarheid. Jou vashou aan Christus wat die waarheid is! As ek dit skryf is dit nie iets wat vaag en onbestemd is nie. Christus was en is ‘n konkrete Persoon! Hy is nie een of ander idee nie. Hy is God wat mens geword het. Hy is dit wat die volmaakte onderwys gegee het. Baie konkreet. Ook so duidelik dat mense in Sy tyd daarvan nie gehou het nie. Hy het aangewys wat die verkeerde dinge, die sondes in hul lewe was. Hy het hulle opgeroep om hul lewe te verander. Om hulle te bekeer. Ons kan en moet ook praat van die leer van Christus. Die Gees benoem dit o.a. in 2 Johannes 9-11: “Elkeen wat nie by die leer van Christus bly nie, maar verder as dit wil gaan, het God nie; wie by die leer bly, so iemand het die Vader sowel as die Seun. As iemand na julle kom en nie hierdie leer oordra nie, moet julle hom nie in julle huis ontvang nie, en hom nie groet nie. Want wie hom groet, het aandeel aan sy bose werke.”
Vashou aan die waarheid beteken ook dat ons na Christus toe sal groei! Dat ons al hoe meer ons lewe deur die Gees laat vorm deur wat Christus ons geleer het. Ook baie konkreet volgens Sy gebooie. Christus is dit wat die onderwys van die Vader heeltemal volg en oorneem. Hy leef konkreet volgens al Vader se gebooie. Vader se wil is vir Christus wet. Hy ontvang Vader se onderwys met liefde om daarvolgens te leef. Hoe belangrik is dit dat ons dit ook baie konkreet wil doen. Dat ons nie met allerhande vae gedagtes saamgaan wat baie oor liefde praat maar die liefde gebruik as verskoning om nie volgens wat Christus ons leer te leef nie. Toegroei na Christus is om ons as sondaars onder Christus as ons Heer en Meester te buig en ons so deur die Gees te laat vorm. Hoe goed is dit om ons aan die waarheid vas te hou.
DE WAARHEID (XIII)
Waarheid en liefde
“Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toegroeien naar Hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het hele lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt op eigen wijze bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.” Efeze 4:14-16
Als gereformeerden hebben we nogal eens de neiging om de liefde te wantrouwen. We hebben het liever over de waarheid. Als er over liefde gesproken wordt, komt er vaak de reactie: “Maar bedenk wel dat er niet alleen liefde is, maar ook waarheid, waarschuwing en vermaning.” Je moet zorgen dat je niet met de geest van de tijd meegaat, zeggen we dan. Het gevolg is vaak dat we een bepaalde hardheid uitstralen en daar ook niet aanspreekbaar op zijn. Liever de waarheid dan de liefde. De liefde is ondergeschikt aan de waarheid, denken we dan.
Hier moeten we heel erg uitkijken. We moeten dingen die de Geest ons zegt niet tegen elkaar gaan wegstrepen. De waarheid mag nooit, maar dan ook nooit een excuus voor hardheid zijn. Mag nooit een excuus zijn voor een liefdeloze toon. Christus leert ons de waarheid, en die waarheid houdt in dat we in liefde voor God en onze naaste hebben te leven. Ook dit mogen we nooit op een of andere manier wegstrepen. Dat gebeurt als we zeggen: De liefde voor God is het belangrijkste en liefde tot de naaste komt op de tweede plaats. Dat is gewoon niet waar. Wie in echte liefde en verwondering voor Gods liefde in Christus leeft, wil daarom voor 100% in liefde voor de naaste leven. Die wil, hoe moeilijk ook, in liefde voor zijn of haar vijanden leven, omdat Gods liefde zelfs naar jou en mij kwam toen wij nog vijanden van God waren. De waarheid die God ons leert, betekent dat ik altijd in een houding van liefde de ander benader. Ook als vermaning nodig is. Maar dan nooit hard, nooit om die ander onnodig pijn te doen. Vanuit de waarheid een ander aanspreken, moet altijd van liefde en zachtmoedigheid spreken. De Geest leert ons dat o.a. Galaten 6: “Broeders, ook als iemand onverhoeds tot enige overtreding komt, moet u die geestelijk bent, zo iemand weer terechtbrengen, in een geest van zachtmoedigheid. Houd intussen uzelf in het oog, opdat ook u niet in verzoeking komt. Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus. Want als iemand denkt iets te zijn, terwijl hij niets is, bedriegt hij zichzelf.” vs. 1-3. Deze woorden zijn Gods waarheid. Dan gaat ook 1 Korinthe zo ontdekkend tot ons spreken. Daarover morgen meer.
DE WAARHEID (XIII)
Waarheid en liefde 2
“Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toegroeien naar Hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het hele lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt op eigen wijze bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.” Efeze 4:14-16
Waarheid en liefde zijn geen aftrekposten van elkaar. Dat betekent o.a. dat Paulus de gemeente van Korinthe heel duidelijk op de waarheid kan wijzen. Dat hij ze erop wijst waar hun leven in strijd met de waarheid is. Dat ze daarin moeten veranderen. Dat is o.a. het geval als het erom gaat dat ze hun eigen gevoelens en gedachten tot de waarheid maken. Ze verheffen zich boven anderen. Zij weten het en zij zijn de beste kerk die er is. De anderen moeten zich naar hen richten. Dat neemt Paulus vanuit Gods eigen Woord op de korrel. Zo’n houding is nu juist in strijd met de waarheid! Met Gods waarheid. Deze manier van denken en doen maakt opgeblazen. Dit zorgt voor je verheffen boven anderen. We lezen dat bijvoorbeeld hier in 1 Korinthe 4: “Deze dingen nu, broeders, heb ik ter wille van u op mijzelf en Apollos toegepast, met de bedoeling dat u van ons leert niets te bedenken boven wat er geschreven staat, opdat niemand zich ten gunste van de een boven de ander verheft. Want wie maakt onderscheid tussen u? En wat hebt u dat u niet hebt ontvangen? En als u het ook ontvangen hebt, waarom roemt u alsof u het niet ontvangen had?” vs 6,7
We gaan over de schreef als we anderen binden en veroordelen, omdat ze anders dan wij denken en doen, zonder vanuit Gods eigen Woord te kunnen laten zien dat het echt zo is of moet. Wij moeten niet denken dat wij meer weten dan wat God ons in Zijn Woord vertelt. Wij moeten de waarheid niet zelf uitbreiden. Als gereformeerden verwijten wij de Rooms-katholieke kerk dat ze haar leven en leer bouwt op de Bijbel en wat ze de traditie noemen. Wij moeten uitkijken dat we naast de Bijbel niet onze eigen gewoonten en traditie tot de waarheid maken. Anders doen we precies hetzelfde, al gebruiken we andere woorden. De Geest vertelt ons in de Bijbel wat en wie de waarheid is. We hebben allen lief te hebben die zich aan dat Woord vasthouden en daaruit leven. Dan leren we dat de liefde boven alles gaat. Dan leren we echt samenbindend bezig te zijn en afstand te nemen van wat echt van de waarheid afwijkt. Dan leren we op waarde te schatten als de waarheid wat we lezen in 1 Korinthe 13: “Nu ken ik ten dele, maar dan zal ik kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.” Vs 12,13
DIE WAARHEID (XIV)
Waarheid en liefde 3
“Al praat ek die tale van mense en engele, maar ek het nie liefde nie, dan het ek 'n weergalmende ghong of 'n kletterende simbaal geword. En al profeteer ek, en begryp ek alle geheime, en besit ek alle kennis, en al het ek al die geloof om berge te versit, maar ek het nie liefde nie, is ek niks!” 1 Korinte 13:1,2
Ons kan baie kennis hê. Ons kan baie weet wat in die Bybel staan. Ons kan baie weet van die kerkgeskiedenis en van die kerkreg. Ons kan bekend staan as die man of vrou wat so baie weet en van wie ander so baie kan leer. Hoe baie is dit werd? Dit beteken heeltemal niks nie as ons nie die liefde ken nie. Waarheid sonder liefde is niks nie. Waarheid sonder liefde bring net ‘n swaarder oordeel oor ons lewe. Liefde sonder die ken van die waarheid bestaan nie. Wie Christus nie ken nie, wie God se genade en liefde vir arm sondaars nie ken, wie God se wil nie ken en daarvolgens wil lewe ken nie die regte liefde nie. Ons het nodig dat die Gees ons vanuit die Woord leer en dat ons vol verwondering vir God se liefde die ander met liefde benader.
Ons kan baie weet maar as dit nie is volgens die vrug van die Gees nie dan het ons niks regtig niks oor nie. Dan lê God se oordeel nog oor ons lewens. Hoe belangrik is dit dat ons besef dat die liefde vanuit Christus as die waarheid beteken dat hierdie vrug in ons lewens gevind word: “Maar die vrug van die Gees is: liefde, blydskap, vrede, geduld, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing. Teen hierdie soort dinge is daar nie 'n wet nie. Almal wat aan Christus Jesus behoort, het die vlees met sy hartstogte en begeertes gekruisig. Aangesien ons deur die Gees leef, laat ons ook met die Gees in pas bly. Laat ons nie verwaand wees, mekaar uittart of op mekaar jaloers wees nie.” Galasiërs 5:22-26
Dit is so belangrik dat ons mekaar steeds weer in God se naam voorhou dat die ken van die waarheid nooit maar dan ook nooit sonder die liefde kan nie. Die geloof wat in kennis baie, baie groot is maar nie die verwondering oor God se liefde ken en daarom nie vol liefde en omgee vir die naaste leef nie, is niks werd nie. Dit roep om God se oordeel. Daarom is dit onmisbaar om mekaar tere liefde te bewys. Om so as gemeente van Christus na Christus toe te groei en so na mekaar.
DE WAARHEID (XV)
Waarheid, liefde en verwondering (I)
Wat zitten we ernaast als de waarheid vooral weten is en niet veel meer. Wat zitten we ernaast als de waarheid vooral is dat ik het beter weet en mij eigenwijs gedraag. De waarheid is dat we Christus leren kennen. Dat we naar Hem toegroeien. Dat we vanuit Zijn liefde, die de waarheid is leven. Dat we daarom leven zoals Christus dat ons in Markus 10:42-45 zegt: “U weet dat zij die geacht worden leiders te zijn van de volken, heerschappij over hen voeren, en dat hun groten macht over hen uitoefenen. Maar zo zal het onder u niet zijn; maar wie onder u belangrijk wil worden, die moet uw dienaar zijn. En wie van u de eerste zal willen worden, die moet dienaar van allen zijn. Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven als losprijs voor velen.”
Dienen heeft alles met liefde te maken. Dat heeft er alles mee te maken dat ik niet mijzelf en mijn belang vooropzet. Dat mijzelf verloochenen en mij in dienst van de ander stellen altijd weer het belangrijkste is. Daarin is Christus ons voorgegaan! Juist ook in Zijn offer tot in de dood, tot op het kruis, tot in de hel in onze plaats! Wie daarop let, zegt nooit meer: ik of wij eerst! Dat is een totaal onchristelijke levensuitkijk. Je dient, je verloochent jezelf omdat Christus de waarheid is. Dat brengt tot verwondering dat Hij dat zelfs voor jou heeft willen doen. Wat Hij gedaan heeft voor mij is een veel groter offer van dienstbaarheid dan ik ooit kan brengen. Dan leer ik vanuit Christus, die de waarheid is,is te volgen wat Hij ons in leer en leven geleerd heeft, te volgen zoals de Geest ons dat voorhoudt in Filippenzen 2: ”Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.” vs 5-8
DIE WAARHEID (XVI)
Waarheid, liefde en verwondering (II)
God se waarheid is soos dit is en soos dit sal word. God se woorde is betroubaar en daarmee is ook God se beloftes betroubaar. Dit is nie nodig dat ons God se beloftes werklikheid maak. Ons kan dit nooit reg kry nie. Ons kan nie sonder God se leiding. Nie sonder die Gees wat in ons werk en wat vir ons die liefde vir Christus gee nie. Ons as mense het ons eie waarheid. Wat nie die waarheid is nie. As jy na die toestand in de wêreld kyk, sien jy raak dat ons waarheid nie die goeie uitwerk nie. Ons waarheid sorg vir baie stryd, vir konkurrensie wat weer vir meer stryd en armoede sorg. Die rykes war ryker, die armes word armer. Baie mense het op hierdie wêreld nie regtig toekoms nie. Ons kan nie vir ‘n goeie toekoms sorg nie. Ons kan nie die dood oorwin nie. Ons ontwikkel AI wat nou al wys dat dit ‘n groot bedreiging kan wees.
As ons na Christus luister en ons hart op Hom rig dat sien ons ook die toekoms waar die regte vrede sal heers sonder dat dit dan ooit nog versteur sal word. As ons op Christus let en na Hom toe groei, kom die verwondering van Romeine 11 in ons lewe: “O, diepte van die rykdom en wysheid en kennis van God! Hoe ondeurgrondelik is sy oordele, en hoe onnaspeurbaar sy weë! Want wie het die gedagte van die Here geken? Of wie het as sy raadsman opgetree? Of wie het eers gawes aan Hom gegee, vir wie Hy dit sou moes vergoed? Want uit Hom en deur Hom en tot Hom is alle dinge. Aan Hom kom die heerlikheid vir ewig toe! Amen.” vs 33-36
Dit is ‘n groot troos en houvas dat die HERE in Jesaja 55 sê: “ “Ja, my planne is nie julle planne nie,en julle paaie is nie my paaie nie,” is die uitspraak van die Here. “Want soos die hemel hoër is as die aarde, so is my paaie hoër as julle paaie, en my planne as julle planne.” vs 8,9
DE WAARHEID (XVII)
Waarheid, liefde en verwondering (III)
Ik kom nog even terug op concurrentie en prestatie. Daarmee hangen vaak ook aanzien en succes samen. Zeker in de westerse wereld zijn concurrentie en prestatie positieve begrippen. Je hebt juist concurrentie nodig om uit jezelf te halen wat erin zit. Concurrentie zou nodig zijn om voor een goede economie te zorgen. Een van de pijlers waar het kapitalisme op gebouwd is, is concurrentie. De meesten van ons zijn waarschijnlijk ook groot geworden met deze gedachte. Toch stel ik juist vanuit Gods Woord daarbij vragen. Niet omdat ik socialist ben of zou willen worden. Nee, heel gewoon vanuit wat de Geest ons in het Woord leert. Om er nog eens heel eerlijk over na te denken. Het zijn zomaar een aantal vragen en opmerkingen op een rij om mijzelf en anderen aan het denken te zetten.
- Gaat het er in Gods Woord om om meer te presteren dan anderen? Of om vanuit liefde voor de HEERE de gekregen talenten optimaal voor God en je naaste te gebruiken?
- Is daarbij tegen elkaar opbieden en zelf succes willen hebben een goede drijfveer voor ons leven? Gaat het in Gods Woord vanuit Gods liefde niet juist om harmonie en het helpen van elkaar?
- Is het vanuit Gods Woord ooit te verdedigen om meer te willen hebben dan anderen? Om voor jezelf rijk te willen zijn?
- Als je rijk bent, is het dan een roeping om nog rijker te worden of om heel veel te willen geven voor mensen die het zoveel minder hebben in de wereld?
- Is het te verdedigen als je veel hebt om te zeggen: ik geef niet zoveel aan anderen, want anders leren anderen die minder hebben niet te geven?
- Wat doen we met de volgende woorden van God: “Wee hun die huis aan huis trekken, veld aan veld voegen, tot er geen plaats meer over is, en alleen u in het midden van het land gevestigd bent. De HEERE van de legermachten heeft tot mij persoonlijk gesproken: Voorwaar, veel huizen zullen tot een woestenij worden, grote en mooie zullen zonder bewoner zijn! Ja, tien bunders wijngaard zullen slechts één bath opleveren, en een homer zaad zal maar een efa opleveren.” Jesaja 5:8,9
“Maar de godsvrucht is inderdaad een bron van grote winst, vergezeld van tevredenheid. Want wij hebben niets de wereld ingedragen, het is duidelijk dat wij ook niets daaruit kunnen wegdragen. Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn. Maar wie rijk willen worden, vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.” 1 Timoteüs 6:6-10
Maken we ons vaak niet veel te makkelijk van deze woorden van de Geest af? Hebben we daarvoor niet veel te vaak allerlei redeneringen die eigenlijk geen standhouden, omdat we heel erg aan eigen rijkdom gewend zijn? Let erop dat we volgens Christus al rijk zijn als we eten, kleren en onderdak hebben. Zijn we, als we meer dan dat hebben, mensen die uitstralen dat we graag geven, om in deze armen en mensen in nood graag willen helpen door uit te delen en met onze aandacht en liefde bij hen te zijn? Laten we onszelf daarop toetsen. Zonder weer allerlei verontschuldigingen te bedenken. Christus gaf Zijn rijkdom op om jou en mij, schuldig mens, te redden. Volgen wij Hem of leven wij voor succes en welvaart?
Waarom God nog nodig? (I)
Geloven in Christus, geloven in God zoals we van Hem lezen en horen in de Bijbel – waarom zou je dat doen? Je ziet om je heen, soms angstig dichtbij, het geloof uit het leven van mensen verdwijnen. Langzaam maar zeker. Waarom zou je nog naar de kerk gaan? Is dat echt nodig? Je kunt toch ook op een andere manier van de zondag genieten? Als echte vrije dag waarop je geen enkele verplichting hebt. Waarop je werkgever je niet mag bellen als je niet op het rooster staat om te werken.
Waarom nog geloven? Wanneer je die vraag stelt aan iemand die niet meer in de kerk komt, niet meer actief met geloven in Christus bezig is, krijg je lang niet altijd een vijandig antwoord. Ja, het is gewoon uit mijn leven verdwenen. Als je daar iets aan hebt, moet je vooral blijven geloven maar mij zegt het eigenlijk heel weinig meer. Misschien komt het nog eens maar nu heb ik er geen behoefte meer aan.
Je ziet mensen in onze westerse wereld al meer onverschillig tegenover God staan. Nu bedoel ik met onverschillig niet dat ze vijandig zijn maar veel meer dat het ze niet veel zegt. Apathisch. Het zegt eigenlijk heel weinig. De wereld waarin we leven geeft ons zoveel. We hebben God, we hebben Christus eigenlijk niet nodig. We zijn welvarend en worden bij problemen en ziekten geholpen. Er zijn geweldige medische mogelijkheden. We kunnen de wereld over om zoveel te zien. We hebben kinderen om dat te kunnen doen en we hebben het geld en de tijd om dat te doen. Als er dan toch een heel erge ongeneeslijke ziekte komt, kan ik altijd nog waardig uit het leven stappen. Daarbij komt dat iedereen nog steeds doodgaat. God zorgt er niet voor dat de dood uit het leven wegblijft. Het leven lijkt alleen zin te hebben als ik er wat van kan maken en dat kan ik. Op allerlei manieren zie je dit soort gedachten en gevoelens om je heen. Als je dan zegt dat geloven in Christus nodig is om gered te worden, word je vreemd aangekeken. Waarvan moet je gered worden. Zeggen dat we van onszelf slecht zijn en vergeving nodig hebben raakt mensen en roept verzet op.
Het medicijn is niet dat dingen in de kerk beter georganiseerd moeten worden. Het probleem ligt veel dieper. De oplossing is ook niet dat we van God iemand maken die in de moeite met ons meelijdt en verder niet.
Wat is het belangrijk dat we met bewogenheid en gebed mensen laten zien dat we Christus zo nodig hebben om echt toekomst te hebben. Dat we zonder Christus de dood ingaan met alle ellende die daarmee samenhangt. Laten we steeds weer laten zien dat Christus de dood heeft overwonnen en dat bij Hem het leven is. De echte overwinning op de dood. We hebben hem zo nodig en Hij wil ons zo graag het leven geven.
Waarom God nog nodig? (II)
Mense is in ons tyd dikwels apaties. Hoekom sou jy God, sou jy Christus nodig hê? Ons het genoeg waarvoor ons nou en more kan leef. As jy dit raaksien, begin jy nadink of daar ander tye was waarin mense ook op s’n manier gedink en geleef het. Nie op presies dieselfde manier nie maar waarin jy dinge duidelik kan herken.
Dan gaan my gedagtes na die tyd waarin Noag geleef het. Ons moet bedink dat in daardie tyd al miljoene mense op aarde geleef het. Van die miljoene is daar 8 mense wat nog regtig na die HERE luister. Die Here Jesus sê van daardie tyd in verband met Sy oproep om waaksaam te wees: “Van daardie dag en uur dra niemand kennis nie, selfs nie die engele van die hemele nie, en ook nie die Seun nie, net die Vader alleen. Want net soos in die dae van Noag, so sal die koms van die Seun van die Mens wees. Soos hulle immers in daardie dae voor die vloed besig was om te eet en te drink, om in die huwelik te tree en in die huwelik uit te gee, tot op die dag dat Noag die ark binnegegaan het, 39en hulle niks vermoed het totdat die vloed gekom en almal meegesleur het nie, só sal ook die koms van die Seun van die Mens wees. “Dan sal daar twee op die land wees – een sal saamgeneem en die ander agtergelaat word. Twee sal by die meule maal – een sal saamgeneem en die ander agtergelaat word. “Bly daarom waaksaam, omdat julle nie weet op watter dag julle Here kom nie. Dit moet julle weet: As die huiseienaar geweet het tydens watter nagwaak die dief kom, sou hy gewaak het en nie by sy huis laat inbreek het nie. Daarom moet julle gereed wees, want die Seun van die Mens kom op 'n tyd wanneer julle dit nie verwag nie.” Matteus 24:36-44
Die miljoene in Noag se tyd soek die doel van die lewe en die geniet van die lewe in die lewe nou en hier. Hulle het vir hulself gode bedink wat ook owerspel pleeg, wat geweld uitoefen, wat rusie maak, wat dood maak. Die toekoms is vir hulle geen goeie moontlikheid nie. Die lewe word nie beter nie as jy by die gode is. Daarom leef vir nou en daaraan het jy dan genoeg. Die meeste mense dink in ons omgewing nie regtig aan goede nie. Nogtans het die mense toe genoeg gehad aan die lewe wat hulle tot hulle dood leef. Môre hieroor verder.
Waarom God nog nodig? (III)
Het leven zit vol met zoveel dingen die we willen doen. We lopen achter allerlei zaken aan. Zo was het ook in de tijd van Noach. De mensen waren zo druk en maakten zich zo druk om hun eigen gevoelens werkelijkheid te kunnen laten worden. De zin van het leven was voor hen wat er in de wereld gebeurde. Om je heen. In onze tijd is dat ook vaak wat er veraf gebeurt. Overal moeten we een mening over hebben. Maar toch is onze wereld eigenlijk maar klein. Het gaat om ons, onze mening, onze gevoelens, onze gedachten. Die gaan niet verder dan het leven op aarde. Niet verder dan wat wij kunnen zien. Daarbij past geen leven na de dood. Misschien is er leven na de dood, maar dat heeft niets met het leven op aarde te maken. We leven alsof God er niet is. Als iemand over God spreekt en Christus erkent als de Koning van het leven, vinden velen dat lastig. Ergeren we ons eraan, want wij willen eigen baas zijn.
Zelfs in christelijke kring kun je meemaken dat anderen tegen je zeggen: 'Je moet Christus en de Bijbel niet bij het gewone leven halen. Dat heeft niets met elkaar te maken.' Dan vinden we het ongemakkelijk als in de politiek op de normen van Christus gewezen wordt. Dat is toch wel overdreven, wordt er dan gezegd. Of zo wordt het in ieder geval gevoeld. God is iemand die bij een bepaalde beleving van mensen hoort, maar niet bij het gewone leven. Bepaalde mensen mogen die gevoelens beleven, maar ze moeten anderen er niet mee lastigvallen. We hebben genoeg aan dat gewone leven zonder God. Dit soort gevoelens lijkt bij al meer mensen hun leven binnen te komen. Dat vervreemdt ze van echt geloven. Geloven in Christus betekent dat Hij er echt is. Dat je Hem wilt volgen. Zonder geweld! Zonder andere mensen liefdeloos te behandelen. Wel heel duidelijk! Christus erkennen en kennen als de Verlosser en Koning die ik nu en voor de toekomst zo nodig heb. Laten zien en laten horen dat Hij er echt is. Dat iedereen Hem zo nodig heeft. Door Hem aan te prijzen als de weg, de waarheid en het leven. Dan leer je ook jezelf kennen en ga je zien dat leven zonder Hem zo arm en zo uitzichtloos is. Geloven verdwijnt ook als de dingen van het gewone leven voor ons alles worden. De Here Jezus zegt het als hij de gelijkenis van de Zaaier uitlegt zo: “En dit zijn zij bij wie in de dorens gezaaid wordt: zij horen het Woord, maar de zorgen van deze wereld en de verleiding van de rijkdom en de begeerten naar al het andere komen erbij en verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.” Markus 4:18,19
Morgen zondag. Bij elkaar komen om samen te luisteren naar de HEERE die spreekt. Christus die ons opzoekt en zegt: Kom toch naar me luisteren. De kerk is geen menselijke club. Geen godsdienstige vereniging. Geen club van mensen die gelijkgezinden zijn en elkaar in hun eigen mening bevestigen. Geen mensen die zich beter voelen dan de mensen waaronder je elke dag leeft.
Morgen luisteren naar de hemelse stem van onze God en Redder. Niet omdat Hij ons eigendom is. Niet omdat wij hem kunnen laten zeggen wat wij zelf denken en voelen. Niet om onze eigen politieke voorkeuren samen te delen. Nee, om te luisteren naar die ene God die met Zijn Woord aanspreekt. Wij mogen ons leven aan Zijn goede wil toetsen. Ons hele leven, ons hele denken, al onze gevoelens. Wij leven niet om eigen lust, verlangen, ideeën werkelijkheid te maken. We zijn geen partij van lobbyisten en influencers. Nee, in alle rust komen luisteren. De woorden vanuit de hemel op ons in laten werken. De Geest bidden dat Hij ons leert alle tegenstand daartegen af te leggen. Jezelf verloochenen, je eigen ik al meer aan de kant schuiven om naar Christus toe te groeien. Daarom morgen naar de kerk gaan. Daar waar het Woord van de echte Herder klinkt zonder om eigenwijs te zijn. Zonder het beter te weten dan Hij! Wat hebben we het daar vaak moeilijk mee. Soms geeneens bewust, maar wel omdat wij onze eigen gevoelens en gedachten zo normaal en goed vinden dat we Gods woorden die daartegenover staan eigenlijk niet horen. Ons leven moet gewoon doorgaan. Wij leven in een ontwikkeld en beschaafd land. Die woorden van meer dan 2000 jaar geleden kunnen daar toch niet tegenop? Onze belangen zijn vaak zo groot dat die ons doof maken voor de woorden die bij de eeuwige God vandaan komen, die voor alle tijden de echte wijsheid laat horen. Ga gewoon luisteren om Christus op Zijn Woord te volgen met alles wat in je is. Je hele hart, je hele leven.
Morgen mag ik dat ook weer doen. Zonder om zelf te preken. Als ik het wel weer kan en ga doen, dan hoop ik dat Christus mij zo klein maakt en houdt dat ik alleen Zijn woorden breng. Ook als ze recht tegen mijn gewoonten, gevoelens en overtuigingen ingaan. Want die dingen horen dan op de vuilnishoop voor altijd. Dan is ook die arme naaste, die verschoppeling in de wereld, voor mij zo waardevol. Dan spot ik niet met hem of haar, want dan zou ik God de Schepper bespotten. Zie Spreuken 17:5
Heilige Geest, leer me morgen luisteren, juist om te veranderen naar U toe!
Waarom God nodig? (IV)
Ons leef in ’n samelewing en tyd waarin vir baie God nie meer regtig nodig lyk nie. Die lewe het genoeg aan homself. Jy het ook nie meer ‘n Verlosser nodig nie. Waar moet jy van verlos word? Somtyds het ons berading en terapie nodig maar skuld en straf waarvan ons gered moet word is nie daar nie. Siekte en dood is nog ‘n probleem. Daarom moet ons gesond leef, moet al hoe meer mediese moontlikhede kom. As dan tog die dood kom is dit jammer. Dan het die end gekom. Dan is alles verby. Ons moet die lewe maak en as dit verby is, is ons klaar. God het ons nie nodig. Ons het nodig om gedagtes aan dood, moeilike dinge te vergeet. Daarom moet ons baie met ander dinge besig wees. Ons het ook baie nodig om plesier te hê. Om ons verlangens te kan bevredig. Om so moeilike dinge te vergeet. Om op te gaan in die bevrediging van ons eie verlangens. Dit is ook die rede hoekom mense so sterk reageer as jy sê dat sekere verlangens sondige verlangens is. Dat ons geroep word om daardie verlangens nie werklikheid in ons lewe te maak nie. Om selfs die verlangens in ons hart al hoe meer dood te maak.
Die uitleef van eie seksuele verlangens is in ons tyd vir mense baie belangrik. Ook hierin is ons tyd nie uniek nie. So was dit veral by die bolaag van die samelewing ook in die Grieks-Romeinse tyd. Dit is nie vir niks nie dat christene in daardie tyd vyande van die samelewing genoem word. Ons vind ook terug in die tyd dat Lot in Sodom woon. Die Here Jesus sê daarvan in verband met Sy terugkeer as Hy kom om die lewendes en die dooies te oordeel: “Net so het dit ook in die dae van Lot gegaan – hulle het geëet, gedrink, gekoop, verkoop, geplant en gebou; maar op die dag dat Lot uit Sodom weggetrek het, het daar vuur en swael uit die hemel gereën en almal vernietig. Dit sal net so wees op die dag wanneer die Seun van die Mens geopenbaar word. Wie op daardie dag op sy dakstoep sal wees, met sy besittings nog in die huis, moenie ondertoe gaan om dit te gaan haal nie. Net so moet die een op die landerye nie terugdraai na wat agter is nie. Onthou Lot se vrou!” Lukas 17:28-32
Ons het God so nodig om te leer wat die goeie lewe is. Ons het Christus so nodig as die Verlosser van ons lewe. Ons het die Gees so nodig om te leer om die werklikheid raak te sien en te leer om geen salwe van ons verlangens te wees nie.
DE WAARHEID (XVIII)
Waarheid, liefde en verwondering (IV)
Je ziet Christus voor je volgens Zijn Woord. Zoals Hij echt is. Dan zie ik altijd nog zo weinig, maar al zoveel om me over te verwonderen. Over Gods liefde door Hem!
Dan zie ik mijn Verlosser aan het kruis hangen. Onschuldig! Mijn schuld dat Hij daar hangt. Hij heeft mijn schuld op zich genomen en dat verdient het kruis. Dat verdient om de hel in te gaan en door God verlaten te worden. Christus zegt niet: Rob, zoek het maar uit. Het is jouw schuld. Nee, Hij gaat voor ieder die tot Hem vlucht het kruis op. Hij draagt de straf die wij verdiend hebben helemaal. Hij drinkt de beker van Gods toorn tegen ons tot de laatste druppel leeg! Hij doet het uit liefde voor die mens die jij en ik zijn. Hij droeg het kruis met alles wat dat met zich meebracht voor mij. Daarom kniel ik bij dat kruis. Dank ik Hem voor Zijn offer in mijn plaats. Zonder dat offer is er geen evangelie meer over. Mijn hart bloedt als ik hoor hoe mensen beweren dat Christus onze Verlosser kan zijn zonder dat Hij de straf droeg in onze plaats. Dat lijken mooie praatjes, maar ze zijn niets waard. HEERE, ontferm u over ons en leer ons geloven in de echte Verlosser! De Christus van de Schriften.
Jezus sterft. Hij ondergaat de straf die op ons zondige leven staat. De dood. Hij maakt die dood voor wie tot Hem gaat als de Verlosser tot een doorgang naar het leven! Wie in liefde voor Christus sterft, haalt meteen weer adem in de hemel! De dood kan niets met je. Je leven kan niet meer stuk. Door Christus’ werk. Hij is voor Gods kinderen opgestaan. Dood, waar is jouw wapen? Door Christus uit de handen van de dood geslagen. De dood staat machteloos als je in liefde voor Christus sterft. Wat hebben we Christus, wat hebben we God als onze Vader nodig! Wat God zegt, is de waarheid om Hem dan te bewonderen, te eren. Jouw en mijn leven hebben een prachtige toekomst als we Christus volgen. Dan gaat het niet meer om mij, maar dan leert de Geest me dat het om Gods eer gaat. Wat ben ik daar dan blij mee! Is de waarheid iets afstandelijks, iets kouds? Totale nonsens! Gelukkig maar.
DE WAANZIN VAN OORLOG
We leven in spannende tijden. Zeker hier in Europa. We zien in de wereld al meer leiders die hun vuisten ballen. Die zowel in het oosten als het westen eigenbelang, eer en grootheid op de eerste plaats stellen. Sterke mannen die met alle mooie woorden zichzelf zoeken. Mannen die over lijken gaan. Mannen die doen alsof regeren niet anders is dan handeldrijven om er beter van te worden. Daarvoor voeren ze zonder veel schuldgevoel oorlog. Je kunt allerlei excuses bedenken om te zeggen dat het toch wel logisch is en anderen de schuld geven. Toch blijft het een en al waanzin. Waar we als christenen van hebben te gruwen! Ja, maar we mogen ons toch verdedigen? Ja, zeker. De waanzin ligt er juist in dat er aangevallen wordt. Dat anderen zich wel moeten verdedigen. Wat een geld gaat er de lucht in om anderen te doden en verwoesting te zaaien. Echt zonde van het geld. De geweldenaren van de wereld geven er niet om. Ze doen wat hun goed uitkomt. Het zijn de Lamechs, de Nebukadnessars, de Herodussen van onze tijd. In één woord verschrikkelijk. Vooral als er nog een christelijk sausje door hen over hun gedrag wordt gelegd.
Hoe anders is die Koning die ons voorbeeld hoort te zijn. Die koning die bijvoorbeeld in Psalm 72 wordt beloofd: “O God, geef de koning Uw recht en Uw gerechtigheid aan de zoon van de koning. Dan zal hij over Uw volk rechtspreken met gerechtigheid en over Uw ellendigen met recht. De bergen zullen voor het volk vrede dragen en de heuvels, met gerechtigheid. Hij zal de ellendigen van het volk recht doen, Hij zal de kinderen van de arme verlossen en de onderdrukker verbrijzelen. 5Zij zullen U vrezen, zolang de zon en de maan er zijn, van generatie op generatie. Hij zal neerdalen als regen op het gemaaide veld, als regendruppels die de aarde bevochtigen. In Zijn dagen zal de rechtvaardige tot bloei komen; er zal grote vrede zijn, tot de maan er niet meer is. Hij zal heersen van zee tot zee, van de rivier de Eufraat tot de einden der aarde.” Vs. 2-8
Jezus Christus is die Koning. Hij zal eeuwig regeren!
Laten we in het kleine leven om ons heen de vrede van die Koning uitstralen. Echte vredemakers zijn. Nooit het gedrag van geweldenaren goedpraten. Ook niet als het lijkt dat ze onze belangen op aarde dienen.
DIE WAARHEID (XIX)
Waarheid, liefde en verwondering (IV)
Dit is die derde dag na Jesus se kruisiging. Daardie dag is in die geskiedenis so wonderlik. Die dag van oorwinning! Oorwinning op ons grootste vyand: die dood. Die oorwinning op dit wat die lewe sinloos maak. Die dood bring enige mes in die ewige doodloopstraat. Dit is daar donker en dit bly donker en ons kan onsself daaruit nie bevry nie.
Die christelike geloof sonder die feit van Christus se opstanding is sonder enige hoop en uitsig. Christus se opstanding is waarheid!! De Gees maak deur Paulus so duidelik dat geloof sonder dat jy jou aan Christus as Hom wat regtig uit die dood opgestaan het en leef geen waarde het nie. Ons lees dit in 1 Korinte 15 so: “Maar as Christus verkondig word, dat Hy uit die dood opgewek is, waarom sê sommige van julle dat daar nie 'n opstanding van dooies is nie? As daar geen opstanding van dooies is nie, is Christus ook nie opgewek nie. En as Christus nie opgewek is nie, is ons verkondiging sinloos, en ook julle geloof sinloos. Boonop word ons as valse getuies vir God bevind, omdat ons teen God getuig het dat Hy Christus opgewek het – wat Hy dan nie opgewek het nie, as dit so is dat dooies nie opgewek kan word nie. Want as dooies nie opgewek word nie, is Christus ook nie opgewek nie. 17En as Christus nie opgewek is nie, is julle geloof vergeefs, en is julle steeds in julle sondes. Dan is ook diegene wat in Christus ontslaap het, verlore. Indien ons hoop slegs vir hierdie lewe op Christus gevestig is, is ons die bejammerenswaardigste van alle mense.” vs 12-19
Jy sien hier hoe belangrik en beslissend die opstaan van Jesus Christus uit die dood is. Jy sien hier hoe onmisbaar die geloof in Christus as die oorwinnaar van die dood is. Sonder Sy opstanding, sonder die geloof in Hom as die Opgestane is daar geen hoop, geen vergifnis, geen uitkoms en uitsig nie. Hoe heerlik is dit om die egte waarheid te ken en te glo! Om daaruit te leef. Dus met Christus as jou God, jou Redder, jou Koning.
DE WAARHEID (XX)
Waarheid, liefde en verwondering (V)
De waarheid is zo bijzonder. Zo warm, zo vol van redding en liefde. Christus is de waarheid. In Hem komt alles samen wat echt en blijvend is. In Hem komt samen wat God zelfs aan zondaars zoals jij en ik beloofd heeft.
Ik heb de dood en het oordeel verdiend – Christus is voor mij uit de dood opgestaan. Hij is het gevecht met de duivel en de dood aangegaan. Hij heeft zelfs voor mij het leven verdiend! Hij heeft Zijn leven voor mij geofferd. Wat is het offer van mij en jou? Zonder dat dit mij het echte leven kost. Zonder dat het mij in de hel brengt, terwijl ik dat wel dubbel en dwars verdiend heb. Is dat dat ik van mijn tijd en geld voor Christus en Zijn kerk geef? Is het dat ik van mijn tijd, van mijn inkomsten, van mijn bezittingen voor de HEERE apart zet en ik dan verder mijn eigen leven kan leiden? Wat zou dat ondankbaar zijn. Jezus Christus, die zonder enige schuld en zonde was en is, heeft Zijn hele leven voor mij gegeven. Alles! Dat is de waarheid om je over te verwonderen. Zouden we ons leven dan niet helemaal in Zijn dienst willen stellen?
Onszelf geven in liefde aan Hem. Dat is het echte offer van dankbaarheid. Ons leven wijden aan Hem als onze God en Koning. Dan ga je zien dat geloven maar niet een of ander extraatje is. Niet je zogenaamde gewone leven en ook nog geloven. Nee, je leven mag door de Geest echt Christus zijn. Wat is het leven dan goed.
De Zoon van God werd mens. Het nam de schuld op zich om wie tot Hem vlucht van die schuld te bevrijden. Hij werd arm om Gods kinderen rijk te maken. Hij werd gemarteld, gedood. Hij liet dat met zich gebeuren, terwijl Hij dat met een woord had kunnen stoppen. Hij liet dit over Hem komen om wie tot Hem komt een leven te geven dat van al deze dingen eens voor altijd bevrijd zal zijn. Hij stond op om anderen het leven te geven. Hij ging naar de hemel om wie Hem vastgrijpt mee te nemen naar de hemel als het sterven komt. Hij keert terug om Gods kinderen eens zelfs met hun lichamen uit het graf te laten komen. Met een voor altijd heerlijk en volmaakt lichaam. Christus, die de waarheid is, heeft het leven verdiend voor zondaren. Bij Hem moet je zijn om de weg naar dat leven te vinden! Wat een wonder van genade! Grijp die genade in je leven vast! Elke dag weer.
DIE WAARHEID (XXI)
Waarheid, liefde en verwondering (VI)
Die waarheid. In ‘n tyd dat ons baie kan sien. Ons kan dinge sien wat aan die ander kant van die wêreld gebeur. Die dinge wat ons sien kyk so waar. So lyk dit maar dit kan so anders wees. Ons sien maar iets van wat gebeur het en dit kan ‘n heeltemal verkeerde indruk wek. So kan dit ook wees met wat ons sekere mense hoor sê. Jy kan een sinnetjie uit ‘n hele toespraak laat hoor wat heeltemal ‘n verkeerde indruk van die hele toespraak gee.
In ons tyd kan allerhande afbeeldings met AI so bewerk word dat dit nie meer die regte feite weergee nie. Ons kan dinge sien wat nie die werklikheid weergee nie. Dit gaan al hoe moeiliker word om te kan onderskei wat die werklikheid is. Die duiwel wat die vader van die leuen is, maak so graag hiervan gebruik. Ook om mense teen mekaar op te sit. Ook om God se kinders te verdeel.
Hoe kan ons in s’n wêreld verder? Wat hou ons oor as ons eintlik van amper niks meer seker kan wees nie? Juis dan sien ons raak hoe groot God se geskenk is wat Hy in die Bybel gegee het. Ons kan die dinge wat rondom ons gesê en gedoen word beoordeel vanuit God se Woord. Nie vanuit ‘n enkele sinnetjie wat ons in die Bybel vind nie maar vanuit die hele Woord wat die HERE ons gegee het. Hy het dit gegee voordat allerhande AI programme dit kon verander. Ons mag bly by die enige Boek waarvan die skrywer nie gesterf het en nooit sal sterf nie. By die waarheid wat die enig lewende God ons in Sy 100% betroubare Woord gegee het. Om self vanuit die Woord betroubare mense in hierdie wêreld te wees.
God se liefde is so groot dat Hy ons die geskenk van Sy Woord gegee het ook vir ons tyd. Ons sien daarin God se wysheid en grootheid.
IK KIES VOOR DE VRIJHEID
PRO-Kamerlid Lisa Vliegenthart diende op 28 september 2026 een initiatiefwetsvoorstel in om abortus volledig uit het Wetboek van Strafrecht te halen en te reguleren als reguliere medische zorg. Zij pleit er zelfs voor om het recht op abortus in de grondwet op te nemen. Zij doet dat met een beroep op de vrijheid. De vrijheid voor iedereen als de hoofdgod van het leven. Je moet je eigen ding kunnen doen ook als dat een ander hulpeloos mens het leven kost.
In het debat wordt zij en ook onze minister geconfronteerd met de vraag wat je doet als zo’n klein mensje uit de buik van de moeder weggehaald is en dan buiten de baarmoeder blijkt te leven. Op die vraag wordt niet ingegaan! Er wordt maar steeds gehamerd op vrijheid en hoe die al meer bedriegd wordt. Vrijheid wordt hier een excuus om een ander te kunnen verwonden en zelfs te doden! Een partij als PRO zegt te staan voor de zwakken in de samenleving. Bij het ongeboren kind is dat ineens niet meer ter sprake. Dan geldt het recht van de sterkste. We zien dit al meer in de samenleving gebeuren. Ons belangen, onze wensen, onze toekomst en de vrijheid om onszelf te zijn zijn goddelijk geworden. Om elkaar heen staan en elkaar echt helpen en dus dienen raken al meer uit beeld.
In zo’n wereld en in zo’n land die ongevoelig is voor de zwakken en het al meer zoekt in sterke mannen en vrouwen, mag ik zondag naar de kerk gaan. Om daar het Woord van de echte God te horen. Hij die ons de echte liefde leert. Hij die zelfs Zijn Zoon gestuurd heeft die zich helemaal opofferde voor slechte mensen zoals jij en ik. Hij nam zelf mijn schuld op zich en droeg de doodstraf in mijn plaats.
Zou ik dan dat kleine kindje kunnen laten doodgaan dat daar ligt te bewegen nu het uit de baarmoeder gehaald is. Kan ik op een partij steunen die zoiets uitdraagt? De vraag stellen is haar beantwoorden. Ik bid dat ik morgen de boodschap van de echte vrijheid mag horen die mij leert om volgens Gods goede geboden te leven. Omdat Hij weet wat echt goed is. Daarom is Gods wet de wet van de echte vrijheid. Ik bid dat de Geest mij leert om te dienen en waar nodig mij op te offeren voor de naaste. Hoe zwak die ander ook is.
GOD GEWEKEN
Een prachtige en indringende preek gehoord vanuit Richteren 16:21: “Hij wist niet dat de HEERE van hem (Simson) geweken was.” Met ook de indringende toepassing dat wij zo kunnen leven dat God van ons wijkt. Doordat we langzaam maar zeker al meer in de greep van verkeerde gevoelens en daden komen. We geloven en denken daarom dat het wel goed zit, maar het geloof, Gods belofte, het verbond worden al meer zaken die een soort verdovingspil zijn om met het verkeerde door te gaan. Wij wijken al meer van Gods wil af en maken ons eigenlijk geen zorgen, want we gaan toch naar de kerk, we lezen toch in de Bijbel, enzovoort.
Na de preek moest ik nog aan iets anders denken. We lezen hier dat de HEERE al meer uit het leven van Simson week. Juist omdat hij met Gods heiligheid en Zijn belofte speelde. Dat God van hem geweken was, werd voor ieder zichtbaar toen hij zijn haren had laten knippen en de Filistijnen hem gevangen konden nemen en aan bronzen kettingen vastgehouden werd. Hij kon die kettingen niet meer verbreken. God was van hem geweken. Nu moet ik denken aan die Ene die heel goed wist dat de HEERE van Hem zou wijken en Hem helemaal zou verlaten. Dat was de Here Jezus. Hij die altijd heilig, vol liefde en eerbied voor Vader in de hemel heeft geleefd. Deel van de straf die Hij moest dragen was dat Hij door God helemaal verlaten moest worden. Wat ziet Hij daar tegenop. Het bloedzweet breekt Hem uit. Hij is zo bang. Dodelijke angst komt over Hem. Hij bidt: Kan het niet anders, Vader? Kan dit niet aan me voorbijgaan om Uw kinderen te redden? Maar niet wat Ik wil, maar laat gebeuren wat uw wil is, wat echt tot redding van uw kinderen is. Dan gaat Jezus naar het kruis. Hij weet en voelt dat God van Hem wijkt. Tot Vader hem helemaal verlaten heeft in die 3 uren duisternis midden op de dag. Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?
Jezus droeg die Godverlatenheid heel bewust als de mens zonder zonden, als de mens die de straf voor zondaars zoals Simson en mij op Zich nam. Plaatsvervangend. Om er zo voor te zorgen dat als ik het bij Hem zoek nooit door God verlaten zal worden! Dan wil ik in al mijn zwakheid niet van de HEERE en Zijn wil wijken. Dan wil ik de belofte van vergeving nooit als verdovingspil gebruiken. Heilige Geest, leer me vanuit het wonder van Christus’ werk volgens Vaders wet te leven.
DIE WAARHEID (XXII)
Waarheid, liefde en verwondering (VII)
Die waarheid koud? Die waarheid ongevoelig? Nee, die waarheid vra om die warmte van ons hart. Die waarheid is dat die HEERE bestaan en dat Hy is soos ons van Hom in die Bybel lees. Ons lees daar wie hy is en van Sy groot dade. Dit vra om ‘n hart wat die lof op die HERE as die enigste God bring. Jy sien dit o.a. as jy op die boek van die Psalms let. Hierdie boek bestaan uit 5 afdelinge:
Afdeling 1: Psalm 1-41. Hierdie gedeelte word afgesluit met ‘n lofprysing en 2 keer amen: “U laat my altydin u teenwoordigheid staan. Die Here, die God van Israel, moet geprys word, van ewigheid af en vir ewig. Amen, amen.” vs 13,14
Afdeling 2: Psalm 42-72. Hierdie gedeelte word afgesluit met ‘n lofprysing 2 keer amen: “Die Here God, die God van Israel, moet geprys word, Hy wat wonders doen, net Hy alleen. Sy luisterryke Naam moet vir ewig geprys word; mag sy heerlikheid die hele aarde vul. Amen, amen. Die gebede van Dawid, seun van Isai, eindig hier.” vs 19,20
Afdeling 3: Psalm 73-89. Hierdie gedeelte word afgesluit met ‘n lofprysing en 2 keer amen: “Die Here moet vir ewig geprys word! Amen, amen.” vs 53
Afdeling 4: Psalm 90-106. Hierdie gedeelte word afgesluit met ‘n lofprysing en amen gevolg deur Halleluja: “Lofwaardig is die Here, die God van Israel, van ewigheid af en vir ewig. Die hele volk moet sê: “Amen! Halleluja!” vs 48
Afdeling 5: Psalm 107-150, Die laaste gedeelte van die Psalm word met ’n Psalm afgesluit waarin van begin tot end die lof op die HERE klink! Die laaste sin van die boek van die Psalms is: “Alles wat asem het, moet die Here loof! Halleluja!” vs 6
Wat is die waarheid warm. Wat verdien die HERE wat die waarheid is ons lof en eer. Laat dat die toonhoogte wees waarop ons leef en die manier wees waarop ons met Christus leef!
DIE WAARHEID (XXIII SLOT)
Waarheid, liefde en verwondering (VIII)
Christus is de waarheid. Hij is het leven. Hij brengt je thuis bij de Vader. Echt thuis als je je door Hem als de goede Herder laat leiden. Dan kan door Hem je leven echt niet meer stuk. Dan komt het mooiste en beste van het leven nog. Dat mooie waaraan niets ontbreekt en niets zal ontbreken. Dat leven dat voor altijd vrede zal zijn. Een vrede die niet uit ons werk en uit ons hart komt. Een wereld waar het te mooi is om ons nu te kunnen voorstellen. Door Christus voor uit zichzelf slechte mensen verdiend.
Als je daar iets van ziet, zie je God schitteren. Zie je Christus schitteren in je leven. Dan roept het werk van God in al de moeilijke dingen en al de vragen in je leven dank en verwondering in je leven op. Dan ga je zien dat het doel van je leven juist de lof op God is. Een lof, zelfs als het donker in je leven is. Zelfs in het dal van de schaduw van de dood. Zelfs in de dodencel waarin Paulus en Silas in Filippi zaten en toen de lof op Christus zongen.
Christus is de waarheid. Hij maakt waar wat Hij gezegd en beloofd heeft. Wat worden we vaak teleurgesteld in mensen en machten die iets beloven. Zelfs als de belofte oprecht was, kunnen ze die beloften lang niet altijd waarmaken. Bij de HEERE is het anders. Hij is voor 100% betrouwbaar in alles wat Hij zegt en belooft.
De HEERE kennen als de ene ware God betekent dat je leert Hem vol verwondering en met bewondering te zien. Dat betekent dat je je juist aan Hem, aan Christus wilt overgeven. Niet eigenwijs onze eigen gang gaan maar ons overgeven aan Zijn leiding en Zijn onderwijs. Om zo daar de Geest steeds weer naar Christus te lijken als de man die ons leidt. Dan leer ik met mijn hart mijzelf en iedereen om me heen hiertoe op te roepen: “Laat alles wat adem heeft de HEERE leven. Halleluja!” Psalm 150:6
Wat is het leven door alle schuld en verdriet heen dan goed. Onverdiend, maar toch. Alle door Gods genade!
DE LEUGEN (I)
De afgelopen tijd hebben we stilgestaan bij de waarheid. We hebben gezien dat de waarheid reddend is. Dat Christus, die de waarheid is, toekomst geeft. Toch is er de leugen. De onbetrouwbaarheid. Dat raakt ook ons. Niet alleen van buiten, maar ook vanbinnen. Het is goed om samen te ontdekken wat de leugen is, waar die vandaan komt en hoe we met de leugen in onszelf en van buitenaf hebben om te gaan. Ik hoop daar de komende tijd vanuit de Bijbel, vanuit de waarheid aandacht aan te geven.
Was de leugen er vanaf het begin van de geschiedenis? Was er geweld en strijd vanaf het begin van de geschiedenis? Leugen en strijd hebben namelijk heel vaak met elkaar te maken. De strijd is in de wereld gekomen toen de leugen zijn intrede deed.
Het antwoord is dat er in het begin van de geschiedenis geen leugen was! Er klonk op deze wereld alleen maar de waarheid. Die waarheid werd in vrede beleefd. Zonder strijd en zonder angst. Hier kom ik nog een keer op terug op de leugen van evolutietheorieën. Het is niet zo dat dit alleen maar gedachten zijn die ons het ontstaan van het leven en de ontwikkeling daarvan laten zien. Als we in de evolutietheorieën geloven die nu geleerd worden, dan is God als Schepper de Persoon die de strijd en het geweld en de leugen in de schepping gelegd heeft. Als een middel om de slimste, de meest aangepaste, de sterkste te laten overleven en zich te laten ontwikkelen.
Dat is een leugen. Dat is een lege huls die alleen in menselijke gedachten bestaat. Een leugen, omdat de mens met zijn verstand en wat hij zich kan voorstellen op de troon zit en de Here God niet echt geëerbiedigd wordt. Morgen meer over wanneer en hoe de leugen het bestaan op aarde is binnengekomen.